Shanti Parva

[रा] धिग राजधर्मं यस्यायं कार्यस्येह विनिश्चयः इत्य अर्थं मे गरहीतव्यं कथं तुल्यं भवेद इति॥ 192.110 ॥

[rā] dhiga rājadharmaṃ yasyāyaṃ kāryasyeha viniścayaḥ itya arthaṃ me garahītavyaṃ kathaṃ tulyaṃ bhaveda iti

एष पानिर अपूर्वं भॊ निक्षेपार्थं परसारितः यन मे धारयसे विप्र तद इदानीं परदीयताम॥ 192.111 ॥

eṣa pānira apūrvaṃ bhò nikṣepārthaṃ parasāritaḥ yana me dhārayase vipra tada idānīṃ paradīyatāma

[बरा] संहिता जपता यावान मया कश चिद गुणः कृतः तत सर्वं परतिगृह्णीस्व यदि किं चिद इहास्ति मे॥ 192.112 ॥

[barā] saṃhitā japatā yāvāna mayā kaśa cida guṇaḥ kṛtaḥ tata sarvaṃ paratigṛhṇīsva yadi kiṃ cida ihāsti me

[रा] जलम एतन निपतितं मम पानौ दविजॊत्तम समम अस्तु सहैवास्तु परतिगृह्णातु वै भवान॥ 192.113 ॥

[rā] jalama etana nipatitaṃ mama pānau davijòttama samama astu sahaivāstu paratigṛhṇātu vai bhavāna

[विरूप] कामक्रॊधौ विद्धि नौ तवम आवाभ्यां कारितॊ भवान समेति च यद उक्तं ते समा लॊकास तवास्य च॥ 192.114 ॥

[virūpa] kāmakròdhau viddhi nau tavama āvābhyāṃ kāritò bhavāna sameti ca yada uktaṃ te samā lòkāsa tavāsya ca

नायं धारयते किं चिज जिज्ञासा तवत्कृते कृता कालॊ धर्मस तथा मृत्युः कामक्रॊधौ तथा युवाम॥ 192.115 ॥

nāyaṃ dhārayate kiṃ cija jijñāsā tavatkṛte kṛtā kālò dharmasa tathā mṛtyuḥ kāmakròdhau tathā yuvāma

सर्वम अन्यॊन्यनिकसे निघृष्टं पश्यतस तव गच्छ लॊकाञ जितान सवेन कर्मणा यत्र वाञ्छति॥ 192.116 ॥

sarvama anyònyanikase nighṛṣṭaṃ paśyatasa tava gaccha lòkāña jitāna savena karmaṇā yatra vāñchati

[भी] जापकानां फलावाप्तिर मया ते संप्रकीर्तिता गतिः सथानं च लॊकाश च जापकेन यथा जिताः॥ 192.117 ॥

[bhī] jāpakānāṃ phalāvāptira mayā te saṃprakīrtitā gatiḥ sathānaṃ ca lòkāśa ca jāpakena yathā jitāḥ

परयाति संहिताध्यायी बराह्मणं परमेष्ठिनम अथ वाग्निं समायाति सूर्यम आविशते ऽपि वा॥ 192.118 ॥

parayāti saṃhitādhyāyī barāhmaṇaṃ parameṣṭhinama atha vāgniṃ samāyāti sūryama āviśate 'pi vā

स तैजसेन भावेन यदि तत्राश्नुते रतिम गुणांस तेषां समादत्ते रागेण परतिमॊहितः॥ 192.119 ॥

sa taijasena bhāvena yadi tatrāśnute ratima guṇāṃsa teṣāṃ samādatte rāgeṇa paratimòhitaḥ

एवं सॊमे तथा वायौ भूम्याकाश शरीरगः सरागस तत्र वसति गुणांस तेषां समाचरन॥ 192.120 ॥

evaṃ sòme tathā vāyau bhūmyākāśa śarīragaḥ sarāgasa tatra vasati guṇāṃsa teṣāṃ samācarana

अथ तत्र विरागी स गच्छति तव अथ संशयम परम अव्ययम इच्छन स तम एवाविशते पुनः॥ 192.121 ॥

atha tatra virāgī sa gacchati tava atha saṃśayama parama avyayama icchana sa tama evāviśate punaḥ

अमृताच चामृतं पराप्तः शीती भूतॊ निरात्मवान बरह्मभूतः स निर्द्वन्द्वः सुखी शान्तॊ निरामयः॥ 192.122 ॥

amṛtāca cāmṛtaṃ parāptaḥ śītī bhūtò nirātmavāna barahmabhūtaḥ sa nirdvandvaḥ sukhī śāntò nirāmayaḥ

बरह्म सथानम अनावर्तम एकम अक्षरसंज्ञकम अदुःखम अजरं शान्तं सथानं तत परतिपद्यते॥ 192.123 ॥

barahma sathānama anāvartama ekama akṣarasaṃjñakama aduḥkhama ajaraṃ śāntaṃ sathānaṃ tata paratipadyate

चतुर्भिर लक्षणैर हीनं तथा षड्भिः सषॊडशैः पुरुषं समतिक्रम्य आकाशं परतिपद्यते॥ 192.124 ॥

caturbhira lakṣaṇaira hīnaṃ tathā ṣaḍbhiḥ saṣòḍaśaiḥ puruṣaṃ samatikramya ākāśaṃ paratipadyate

अथ वेच्छति रागात्मा सर्वं तद अधितिष्ठति यच च परार्थयते तच च मनसा परतिपद्यते॥ 192.125 ॥

atha vecchati rāgātmā sarvaṃ tada adhitiṣṭhati yaca ca parārthayate taca ca manasā paratipadyate

अथ वा वीक्षते लॊकान सर्वान निरयसंस्थितान निःस्पृहः सर्वतॊ मुक्तस तत्रैव रमते सुखी॥ 192.126 ॥

atha vā vīkṣate lòkāna sarvāna nirayasaṃsthitāna niḥspṛhaḥ sarvatò muktasa tatraiva ramate sukhī

एवम एषा महाराज जापकस्य गतिर यथा एतत ते सर्वम आख्यातं किं भूयः शरॊतुम इच्छसि॥ 192.127 ॥

evama eṣā mahārāja jāpakasya gatira yathā etata te sarvama ākhyātaṃ kiṃ bhūyaḥ śaròtuma icchasi