Parva 3, Adhyāya 129

डिम्भकस्य आत्महत्या श्रुत्वा निहतमत्युग्रं भ्रातरं वीर्यशालिनम् ।बलदेवं परित्यज्य युध्यमानं महारणे॥ 1 ॥

ḍimbhakasya ātmahatyā śrutvā nihatamatyugraṃ bhrātaraṃ vīryaśālinam | baladevaṃ parityajya yudhyamānaṃ mahāraṇe

डिम्भको वीर्यसम्पन्नो यमुनामनुजग्मिवान् ।तमन्वधावद् वेगेन बलभद्रो हलायुधः॥ 2 ॥

ḍimbhako vīryasampanno yamunāmanujagmivān | tamanvadhāvad vegena balabhadro halāyudhaḥ

हंसो हि यत्र पतितस्तत्रासौ निपपात ह ।यमुनायां महाराज विलोड्य जलसञ्चयम्॥ 3 ॥

haṃso hi yatra patitastatrāsau nipapāta ha | yamunāyāṃ mahārāja viloḍya jalasañcayam

अथं क्रुद्धः स डिम्भको भ्रामयित्वा जलं बहु ।उन्मज्ज्योन्मज्ज्य सहसा निमज्ज्य च पुनः पुनः ४॥ न ददर्श तदा राजन् भ्रातरं वीर्यशालिनम् ।उन्मज्ज्याथ महाबाहुर्वासुदेवं विलोक्य च॥ 5 ॥

athaṃ kruddhaḥ sa ḍimbhako bhrāmayitvā jalaṃ bahu | unmajjyonmajjya sahasā nimajjya ca punaḥ punaḥ 4|| na dadarśa tadā rājan bhrātaraṃ vīryaśālinam | unmajjyātha mahābāhurvāsudevaṃ vilokya ca

उवाच वचनं राजन् डिम्भको वीर्यवत्तमः ।अरे गोपकदायाद क्वासौ हंस इति स्थितः॥ 6 ॥

uvāca vacanaṃ rājan ḍimbhako vīryavattamaḥ | are gopakadāyāda kvāsau haṃsa iti sthitaḥ

वासुदेवोऽपि धर्मात्मा यमुनां पृच्छ राजक ।इत्यब्रवीत् प्रसन्नात्मा वासुदेवः प्रतापवान्॥ 7 ॥

vāsudevo'pi dharmātmā yamunāṃ pṛccha rājaka | ityabravīt prasannātmā vāsudevaḥ pratāpavān

तच्छ्रुत्वा यमुनां भूयः प्रविश्य डिम्भकः किल ।बहुप्रकारमुद्वीक्ष्य भ्रातरं भ्रातृवत्सलः॥ 8 ॥

tacchrutvā yamunāṃ bhūyaḥ praviśya ḍimbhakaḥ kila | bahuprakāramudvīkṣya bhrātaraṃ bhrātṛvatsalaḥ

विललाप ततो राजा डिम्भको भ्रान्तमानसः ।क्व नु गच्छसि राजेन्द्र विहायैनमबान्धवम्॥ 9 ॥

vilalāpa tato rājā ḍimbhako bhrāntamānasaḥ | kva nu gacchasi rājendra vihāyainamabāndhavam

कुतो भ्रातरितो गच्छेः परित्यज्यैव मामिह ।विलप्यैवं नृपश्रेष्ठ डिम्भको भ्रातृवत्सलः॥ 10 ॥

kuto bhrātarito gaccheḥ parityajyaiva māmiha | vilapyaivaṃ nṛpaśreṣṭha ḍimbhako bhrātṛvatsalaḥ

आत्मत्यागे मनः कुर्वन् यमुनाया महाह्रदे ॥ निमज्योन्मज्य सहसा मरणे कृतनिश्चयः॥ 11 ॥

ātmatyāge manaḥ kurvan yamunāyā mahāhrade || nimajyonmajya sahasā maraṇe kṛtaniścayaḥ

हस्तेन जिह्वामाकृष्य भूयो भूयो विलप्य च ।ततः समूलामाकृष्य जिह्वां साहसकृत् स्वयम्॥ 12 ॥

hastena jihvāmākṛṣya bhūyo bhūyo vilapya ca | tataḥ samūlāmākṛṣya jihvāṃ sāhasakṛt svayam

ममारान्तर्जले राजन् डिम्भको नरकाय वै ।एवं तु निहते हंसे डिम्भके वीर्यशालिनि॥ 13 ॥

mamārāntarjale rājan ḍimbhako narakāya vai | evaṃ tu nihate haṃse ḍimbhake vīryaśālini

आगमत्पुण्डरीकाक्षो भूतान्विस्मापयन्निव ।ततः प्रीतः प्रसन्नात्मा वासुदेवः प्रतापवान्॥ 14 ॥

āgamatpuṇḍarīkākṣo bhūtānvismāpayanniva | tataḥ prītaḥ prasannātmā vāsudevaḥ pratāpavān

गोवर्धनेऽथ विश्रम्य बलभद्रसहायवान् ।कञ्चित् कालं महाराज पूर्वभुक्तमुवास ह॥ 15 ॥

govardhane'tha viśramya balabhadrasahāyavān | kañcit kālaṃ mahārāja pūrvabhuktamuvāsa ha