Parva 3, Adhyāya 116

श्रीकृष्णेन जनार्दनं सन्देशं दत्त्वा प्रत्यागमनाय निर्देशं हासं कुर्वत्सु तेष्वेवं केशवः केशिसूदनः ।उवाच वचनं दूतं गच्छ मद्वचनाद् द्विज॥ 1 ॥

śrīkṛṣṇena janārdanaṃ sandeśaṃ dattvā pratyāgamanāya nirdeśaṃ hāsaṃ kurvatsu teṣvevaṃ keśavaḥ keśisūdanaḥ | uvāca vacanaṃ dūtaṃ gaccha madvacanād dvija

तावित्थं हंसडिम्भकौ ब्रूहि त्वरितविक्रमः ।बाणैर्दास्यामि निशितैः शार्ङ्गमुक्तैः शिलाशितैः॥ 2 ॥

tāvitthaṃ haṃsaḍimbhakau brūhi tvaritavikramaḥ | bāṇairdāsyāmi niśitaiḥ śārṅgamuktaiḥ śilāśitaiḥ

असिना वाथ दास्यामि निशितेन महात्मनोः ।शिरो वा छेत्स्यते चक्रं मत्करप्रहितं बलिम्॥ 3 ॥

asinā vātha dāsyāmi niśitena mahātmanoḥ | śiro vā chetsyate cakraṃ matkaraprahitaṃ balim

यो वरं दत्तवान् रुद्रो युवयोर्धार्ष्ट्यकारणम् ।स एव रक्षिता वां स्यात्तं जित्वा वां निहन्म्यहम्॥ 4 ॥

yo varaṃ dattavān rudro yuvayordhārṣṭyakāraṇam | sa eva rakṣitā vāṃ syāttaṃ jitvā vāṃ nihanmyaham

देशोऽयं संविधातव्यो यत्र नः सङ्गतिर्भवेत् ।तत्र गन्ता तथा चास्मि सबलः सहवाहनः॥ 5 ॥

deśo'yaṃ saṃvidhātavyo yatra naḥ saṅgatirbhavet | tatra gantā tathā cāsmi sabalaḥ sahavāhanaḥ

भवन्तौ निर्भयौ भूत्वा गच्छेतां सबलौ नृपौ ।पुष्करे वा प्रयागे वा मथुरायामथापि वा॥ 6 ॥

bhavantau nirbhayau bhūtvā gacchetāṃ sabalau nṛpau | puṣkare vā prayāge vā mathurāyāmathāpi vā

तत्राहं सबलो याता नात्र कार्या विचारणा ।अथवा मित्रभावाच्च वक्तुमेवं न ते क्षमम्॥ 7 ॥

tatrāhaṃ sabalo yātā nātra kāryā vicāraṇā | athavā mitrabhāvācca vaktumevaṃ na te kṣamam

न शक्यं यत् त्वया वक्तुं तच्च वक्ष्यति सात्यकिः ।त्वया सह ततो गत्वा साक्षिभूतो भव द्विज॥ 8 ॥

na śakyaṃ yat tvayā vaktuṃ tacca vakṣyati sātyakiḥ | tvayā saha tato gatvā sākṣibhūto bhava dvija

इदं च जाने विप्रेन्द्र स्नेहो मयि सदा तव ।तेन त्वं विजयी भूत्वा संसारे दुःखसङ्कुले ।मत्कथापरमो नित्यं सदा भव जनार्दन॥ 9 ॥

idaṃ ca jāne viprendra sneho mayi sadā tava | tena tvaṃ vijayī bhūtvā saṃsāre duḥkhasaṅkule | matkathāparamo nityaṃ sadā bhava janārdana