Parva 3, Adhyāya 110

दुर्वासादीनां मुनीनां द्वारकागमनं ततस्तौ हंसडिम्भकौ क्रुद्धौ कालेन चोदितौ ।शिक्यं कमण्डलुं चैव द्विदलं दारुमेव च॥ 1 ॥

durvāsādīnāṃ munīnāṃ dvārakāgamanaṃ tatastau haṃsaḍimbhakau kruddhau kālena coditau | śikyaṃ kamaṇḍaluṃ caiva dvidalaṃ dārumeva ca

दण्डान् पात्रविशेषांश्च छित्त्वा भित्त्वा च सर्वशः ।तस्मिन् देशे महाराज व्याधैर्मांसान्यदीदहन्॥ 2 ॥

daṇḍān pātraviśeṣāṃśca chittvā bhittvā ca sarvaśaḥ | tasmin deśe mahārāja vyādhairmāṃsānyadīdahan

भक्षयित्वा ततो देशात् स्वपुरीं तौ प्रजग्मतुः ।जनार्दनश्च धर्मात्मा स्नेहादनुययौ तयोः॥ 3 ॥

bhakṣayitvā tato deśāt svapurīṃ tau prajagmatuḥ | janārdanaśca dharmātmā snehādanuyayau tayoḥ

नष्टाविमाविति तदा स मेने दुःखितः परम् ।गतेषु तेषु सर्वेषु दुर्वासा यतिसत्तमः॥ 4 ॥

naṣṭāvimāviti tadā sa mene duḥkhitaḥ param | gateṣu teṣu sarveṣu durvāsā yatisattamaḥ

पलायनपरान् सर्वानिदं प्राह यतीश्वरान् ।इतो देशाद्विनिर्गत्य पुष्करात्पुण्यसंयुतात्॥ 5 ॥

palāyanaparān sarvānidaṃ prāha yatīśvarān | ito deśādvinirgatya puṣkarātpuṇyasaṃyutāt

मन्दं मन्दं समाश्वस्य विश्रम्य च ततस्ततः ।प्रविश्य द्वारकां देवं शङ्खचक्रगदाधरम्॥ 6 ॥

mandaṃ mandaṃ samāśvasya viśramya ca tatastataḥ | praviśya dvārakāṃ devaṃ śaṅkhacakragadādharam

दृष्ट्वा च तस्मै प्रभवे वक्ष्यामो यतिसत्तमाः ।स हि रक्षञ्जगदिदं धर्मवर्त्मनि संस्थितः॥ 7 ॥

dṛṣṭvā ca tasmai prabhave vakṣyāmo yatisattamāḥ | sa hi rakṣañjagadidaṃ dharmavartmani saṃsthitaḥ

आद्यो लोकगुरुर्विष्णुर्यतात्मा तत्त्ववित्प्रियः ।उद्धृत्य कण्टकान् सर्वाञ्छशास पृथिवीमिमाम्॥ 8 ॥

ādyo lokagururviṣṇuryatātmā tattvavitpriyaḥ | uddhṛtya kaṇṭakān sarvāñchaśāsa pṛthivīmimām

स च पापान् महाघोरान् सर्वान् पापकृतान् प्रभुः ।रक्षेन्नः सकलान् सर्वांज्ञानेषु नियतात्मनः॥ 9 ॥

sa ca pāpān mahāghorān sarvān pāpakṛtān prabhuḥ | rakṣennaḥ sakalān sarvāṃjñāneṣu niyatātmanaḥ

इदमद्य क्षमं विप्रा यानमद्य विधीयताम् ।साहसं यत्कृतं ताभ्यां पात्रभेदादि सत्तमाः॥ 10 ॥

idamadya kṣamaṃ viprā yānamadya vidhīyatām | sāhasaṃ yatkṛtaṃ tābhyāṃ pātrabhedādi sattamāḥ

एतत् सर्वमशेषेण दर्शयाम जनार्दनम् ।तथेति ते प्रतिज्ञाय यतयो ज्ञानचक्षुषः॥ 11 ॥

etat sarvamaśeṣeṇa darśayāma janārdanam | tatheti te pratijñāya yatayo jñānacakṣuṣaḥ

छिन्नं ताभ्यां समादाय शिक्यं दारुमयं तथा ।द्विदलं कर्पटं चैव कौपीनमथ वल्कलम्॥ 12 ॥

chinnaṃ tābhyāṃ samādāya śikyaṃ dārumayaṃ tathā | dvidalaṃ karpaṭaṃ caiva kaupīnamatha valkalam

कमण्डलुं तथा राजन्नर्धप्रोतकपालकम् ।एतानन्यान् समादाय द्रष्टुं केशवमाययुः॥ 13 ॥

kamaṇḍaluṃ tathā rājannardhaprotakapālakam | etānanyān samādāya draṣṭuṃ keśavamāyayuḥ

पञ्च चैव सहस्राणि पुरस्कृत्य महामुनिम् ।दुर्वाससं तपोयोनिमीश्वरस्यात्मसम्भवम्॥ 14 ॥

pañca caiva sahasrāṇi puraskṛtya mahāmunim | durvāsasaṃ tapoyonimīśvarasyātmasambhavam

अहोरात्रेण ते सर्वे द्वारकां कृष्णपालिताम् ।ययुर्दान्ता महात्मानो लोमशाः केशवर्जिताः॥ 15 ॥

ahorātreṇa te sarve dvārakāṃ kṛṣṇapālitām | yayurdāntā mahātmāno lomaśāḥ keśavarjitāḥ

प्रातः प्रविश्य राजेन्द्र वापिकायां यतीश्वराः ।स्नात्वोपस्पृश्य ते सर्वे यत्नेन महता तदा॥ 16 ॥

prātaḥ praviśya rājendra vāpikāyāṃ yatīśvarāḥ | snātvopaspṛśya te sarve yatnena mahatā tadā

द्रष्टुमभ्युद्यता विष्णुं कण्टकोद्धृतितत्परम् ।एकरूपं समास्थाय सुधर्मायामवस्थितम्॥ 17 ॥

draṣṭumabhyudyatā viṣṇuṃ kaṇṭakoddhṛtitatparam | ekarūpaṃ samāsthāya sudharmāyāmavasthitam