Parva 3, Adhyāya 104

राज्ञा ब्रह्मदत्तेन भगवतः शङ्करस्य आराधनेन हंसडिम्भकाभ्यां पुत्राणां प्राप्तिः, राजसखेन विप्रवरेण मित्रसहेन भगवतः विष्णोः उपासनया जनार्दनसंज्ञकस्य पुत्रस्य लाभः ।आसीच्छाल्वेषु राजेन्द्र ब्रह्मदत्तो नृपोत्तमः ।नाम्ना राजन् स पूतात्मा सर्वभूतदयापरः॥ 1 ॥

rājñā brahmadattena bhagavataḥ śaṅkarasya ārādhanena haṃsaḍimbhakābhyāṃ putrāṇāṃ prāptiḥ, rājasakhena vipravareṇa mitrasahena bhagavataḥ viṣṇoḥ upāsanayā janārdanasaṃjñakasya putrasya lābhaḥ | āsīcchālveṣu rājendra brahmadatto nṛpottamaḥ | nāmnā rājan sa pūtātmā sarvabhūtadayāparaḥ

पञ्चयज्ञपरो नित्यं जितात्मा विजितेन्द्रियः ।ब्रह्मविद् वेदविच्चैव सदा यज्ञमयः शिवः॥ 2 ॥

pañcayajñaparo nityaṃ jitātmā vijitendriyaḥ | brahmavid vedaviccaiva sadā yajñamayaḥ śivaḥ

तस्य भार्ये महीपाल रूपौदार्यगुणान्विते ।बभूवतुः सुसम्पन्ने अनपत्ये नृपोत्तम॥ 3 ॥

tasya bhārye mahīpāla rūpaudāryaguṇānvite | babhūvatuḥ susampanne anapatye nṛpottama

स ताभ्यां मुमुदे राजा शच्या शक्र इवाम्बरे ।नाम्ना मित्रसहो नाम सखा चासीद् द्विजोत्तमः॥ 4 ॥

sa tābhyāṃ mumude rājā śacyā śakra ivāmbare | nāmnā mitrasaho nāma sakhā cāsīd dvijottamaḥ

तस्य राज्ञो महायोगी वेदवेदान्ततत्परः ।अनपत्यः स विप्रेन्द्रो यथा राजा बभूव ह॥ 5 ॥

tasya rājño mahāyogī vedavedāntatatparaḥ | anapatyaḥ sa viprendro yathā rājā babhūva ha

स राजा सहितस्ताभ्यामर्चयामास शङ्करम् ।पुत्रार्थं शूलिनं शर्वं दश वर्षाण्यनन्यधीः॥ 6 ॥

sa rājā sahitastābhyāmarcayāmāsa śaṅkaram | putrārthaṃ śūlinaṃ śarvaṃ daśa varṣāṇyananyadhīḥ

स विप्रो वैष्णवं सत्रं पुत्रार्थे समयोजयत् ।अर्चितस्तेन राजेन्द्र शङ्करो नीललोहितः॥ 7 ॥

sa vipro vaiṣṇavaṃ satraṃ putrārthe samayojayat | arcitastena rājendra śaṅkaro nīlalohitaḥ

आत्मानं दर्शयामास स्वप्ने राजानमब्रवीत् ।प्रीतोऽस्मि तव भद्रं ते वरं वरय सुव्रत॥ 8 ॥

ātmānaṃ darśayāmāsa svapne rājānamabravīt | prīto'smi tava bhadraṃ te varaṃ varaya suvrata

अथ राजा जगन्नाथमुवाचेदं स्मयन्निव ।पुत्रौ मम भवेतां हि तथेत्युक्त्वा वृषध्वजः॥ 9 ॥

atha rājā jagannāthamuvācedaṃ smayanniva | putrau mama bhavetāṃ hi tathetyuktvā vṛṣadhvajaḥ

अन्तर्धानं गतः शम्भुः प्रतिबुद्धस्ततो नृपः ।सोऽपि मित्रसहो विद्वान् देवं केशवमव्ययम्॥ 10 ॥

antardhānaṃ gataḥ śambhuḥ pratibuddhastato nṛpaḥ | so'pi mitrasaho vidvān devaṃ keśavamavyayam

पञ्चवर्षं जगन्नाथमर्चयामास भक्तितः ।विद्वान् मित्रसहने भी अविनाशी जगदीश्वर भगवान् केशवकी पीच वर्षोतक बदे भक्तिमावसे आराधनाकी॥ 103 ॥

pañcavarṣaṃ jagannāthamarcayāmāsa bhaktitaḥ | vidvān mitrasahane bhī avināśī jagadīśvara bhagavān keśavakī pīca varṣotaka bade bhaktimāvase ārādhanākī

अर्चितस्तेन विप्रेण देवदेवो जनार्दनः॥ 11 ॥

arcitastena vipreṇa devadevo janārdanaḥ

पुत्रमेकं ददौ तस्मै स्वात्मना सदृशं हरिः ।ते भार्ये गर्भमाधत्तां तेजसा शङ्करस्य ह॥ 12 ॥

putramekaṃ dadau tasmai svātmanā sadṛśaṃ hariḥ | te bhārye garbhamādhattāṃ tejasā śaṅkarasya ha

विप्रभार्या महाराज वैष्णवं तेज आदधत् ।महिष्यौ ते महावीर्यौ पुत्रौ शङ्करनिर्मितौ॥ 13 ॥

viprabhāryā mahārāja vaiṣṇavaṃ teja ādadhat | mahiṣyau te mahāvīryau putrau śaṅkaranirmitau

असूयेतां महीपाल क्रमेणैव नृपस्य ह ।स तयोश्च महाराज नामकर्मादिकाः क्रियाः॥ 14 ॥

asūyetāṃ mahīpāla krameṇaiva nṛpasya ha | sa tayośca mahārāja nāmakarmādikāḥ kriyāḥ

चकार विधिवत्सर्वा विप्रेभ्योऽदान्महद्धनम् ।स च विप्रो विनीतात्मा पुत्रमेकं हि लब्धवान्॥ 15 ॥

cakāra vidhivatsarvā viprebhyo'dānmahaddhanam | sa ca vipro vinītātmā putramekaṃ hi labdhavān

साक्षादिव जगन्नाथं स्थितं पुत्रात्मना नृप ।जातकर्मादिकं सर्वं ब्राह्मणः स चकार ह॥ 16 ॥

sākṣādiva jagannāthaṃ sthitaṃ putrātmanā nṛpa | jātakarmādikaṃ sarvaṃ brāhmaṇaḥ sa cakāra ha

तौ कुमारावयं चैव त्रयः सवयसोऽभवन् ।वेदानधीत्य ते सर्वाञ्छ्रुत्वा चान्वीक्षिकीं तथा॥ 17 ॥

tau kumārāvayaṃ caiva trayaḥ savayaso'bhavan | vedānadhītya te sarvāñchrutvā cānvīkṣikīṃ tathā

धनुर्वेदे तथाऽस्त्रे च निपुणास्तेऽभवंस्तदा ।हंसो ज्येष्ठो नृपसुतो डिम्भकोऽनन्तरोऽभवत्॥ 18 ॥

dhanurvede tathā'stre ca nipuṇāste'bhavaṃstadā | haṃso jyeṣṭho nṛpasuto ḍimbhako'nantaro'bhavat

स च विप्रसुतो राजन् जनार्दन इति स्मृतः ॥ अन्योन्यं मित्रतां याताः सर्वे चैव कुमारकाः॥ 19 ॥

sa ca viprasuto rājan janārdana iti smṛtaḥ || anyonyaṃ mitratāṃ yātāḥ sarve caiva kumārakāḥ