Parva 3, Adhyāya 103

हंसडिम्भकाभ्यां विषये जनमेजयस्य प्रश्नं भूय एव द्विजश्रेष्ठ शङ्खचक्रगदाभृतः ।चरितं श्रोतुमिच्छामि विस्तरेण तपोधन॥ 1 ॥

haṃsaḍimbhakābhyāṃ viṣaye janamejayasya praśnaṃ bhūya eva dvijaśreṣṭha śaṅkhacakragadābhṛtaḥ | caritaṃ śrotumicchāmi vistareṇa tapodhana

न हि मे तृप्तिरस्तीह शृण्वतः कैशवीं कथाम् ।को नु नाम हरेर्विष्णोर्देवदेवस्य चक्रिणः॥ 2 ॥

na hi me tṛptirastīha śṛṇvataḥ kaiśavīṃ kathām | ko nu nāma harerviṣṇordevadevasya cakriṇaḥ

शृण्वंस्तथा रमन् वापि तृप्तिं याति दिवानिशम् ।पुरुषार्थोऽयमेवैको यत्कथाश्रवणं हरेः॥ 3 ॥

śṛṇvaṃstathā raman vāpi tṛptiṃ yāti divāniśam | puruṣārtho'yamevaiko yatkathāśravaṇaṃ hareḥ

कथमासीज्जगद्धेतोर्हंसस्य डिम्भकस्य च ।समितिः सर्वभूतानां सदा विस्मयदायिनी॥ 4 ॥

kathamāsījjagaddhetorhaṃsasya ḍimbhakasya ca | samitiḥ sarvabhūtānāṃ sadā vismayadāyinī

विचक्रस्य कथं युद्धं दानवस्य महात्मनः ।स तयोर्मित्रतां यात इत्येवमनुशुश्रुम॥ 5 ॥

vicakrasya kathaṃ yuddhaṃ dānavasya mahātmanaḥ | sa tayormitratāṃ yāta ityevamanuśuśruma

तौ सुतौ वीर्यसम्पन्नौ शिष्यौ भृगुसुतस्य ह ।सर्वास्त्रकुशलौ वीरौ हराल्लब्धवरौ किल॥ 6 ॥

tau sutau vīryasampannau śiṣyau bhṛgusutasya ha | sarvāstrakuśalau vīrau harāllabdhavarau kila

सङ्ग्रामः सुमहानासीदित्युक्तं भवता पुरा ।तयोश्च नृपयोर्विप्र केशवस्य जगत्पतेः॥ 7 ॥

saṅgrāmaḥ sumahānāsīdityuktaṃ bhavatā purā | tayośca nṛpayorvipra keśavasya jagatpateḥ

कस्य पुत्रौ समुत्पन्नौ यथाभूद् विग्रहो महान् ।अष्टाशीतिसहस्राणि दानवानां तरस्विनाम्॥ 8 ॥

kasya putrau samutpannau yathābhūd vigraho mahān | aṣṭāśītisahasrāṇi dānavānāṃ tarasvinām

बलान्यथ विचक्रस्य शितशूलधराणि च ।आसन् युद्धे महाराज दानवस्य जयैषिणः॥ 9 ॥

balānyatha vicakrasya śitaśūladharāṇi ca | āsan yuddhe mahārāja dānavasya jayaiṣiṇaḥ

यदूनामन्तरं प्रेप्सुर्यदूनां युद्धकाङ्क्षया ।देवासुरे महायुद्धे देवाञ्जयति दुर्धरः ।तद्वधार्थं सदा यत्नमकरोच्चैव केशवः॥ 10 ॥

yadūnāmantaraṃ prepsuryadūnāṃ yuddhakāṅkṣayā | devāsure mahāyuddhe devāñjayati durdharaḥ | tadvadhārthaṃ sadā yatnamakaroccaiva keśavaḥ