Parva 3, Adhyāya 89

भगवता शङ्करेण ऋषिभ्यः श्रीकृष्णतत्त्वस्य उपदेशं इत्युक्त्वा देवदेवेशं मुनीनाह पुनः शिवः ।एवं जानीत हे विप्रा ये भक्ता द्रष्टुमागताः॥ 1 ॥

bhagavatā śaṅkareṇa ṛṣibhyaḥ śrīkṛṣṇatattvasya upadeśaṃ ityuktvā devadeveśaṃ munīnāha punaḥ śivaḥ | evaṃ jānīta he viprā ye bhaktā draṣṭumāgatāḥ

एतदेव परं वस्तु नैतस्मात् परमस्ति वः ।एतदेव विजानीध्वमेतद् वः परमं तपः॥ 2 ॥

etadeva paraṃ vastu naitasmāt paramasti vaḥ | etadeva vijānīdhvametad vaḥ paramaṃ tapaḥ

एतदेव सदा विप्रा ध्येयं सततमानसैः ।एतद् वः परमं श्रेय एतद् वः परमं धनम्॥ 3 ॥

etadeva sadā viprā dhyeyaṃ satatamānasaiḥ | etad vaḥ paramaṃ śreya etad vaḥ paramaṃ dhanam

एतद् वो जन्मनः कृत्यमेतद् वस्तपसः फलम् ।एष वः पुण्यनिलय एष धर्मः सनातनः॥ 4 ॥

etad vo janmanaḥ kṛtyametad vastapasaḥ phalam | eṣa vaḥ puṇyanilaya eṣa dharmaḥ sanātanaḥ

एष वो मोक्षदाता च एष मार्ग उदाहृतः ।एष पुण्यप्रदः साक्षादेतत् च कर्मणः फलम्॥ 5 ॥

eṣa vo mokṣadātā ca eṣa mārga udāhṛtaḥ | eṣa puṇyapradaḥ sākṣādetat ca karmaṇaḥ phalam

एतदेव प्रशंसन्ति विद्वांसो ब्रह्मवादिनः ।एष त्रयीगतिर्विप्राः प्रार्थ्यो ब्रह्मविदां सदा॥ 6 ॥

etadeva praśaṃsanti vidvāṃso brahmavādinaḥ | eṣa trayīgatirviprāḥ prārthyo brahmavidāṃ sadā

एतदेव प्रशंसन्ति साङ्ख्ययोगसमाश्रिताः ।एष ब्रह्मविदां मार्गः कथितो वेदवादिभिः॥ 7 ॥

etadeva praśaṃsanti sāṅkhyayogasamāśritāḥ | eṣa brahmavidāṃ mārgaḥ kathito vedavādibhiḥ

एवमेव विजानीत नात्र कार्या विचारणा ।हरिरेकः सदा ध्येयो भवद्भिः सत्त्वमास्थितैः॥ 8 ॥

evameva vijānīta nātra kāryā vicāraṇā | harirekaḥ sadā dhyeyo bhavadbhiḥ sattvamāsthitaiḥ

नान्यो जगति देवोऽस्ति विष्णोर्नारायणात्परः ।ओमित्येवं सदा विप्राः पठत ध्यात केशवम् ॥ ९॥।ततो निःश्रेयसप्राप्तिर्भविष्यति न संशयः ।एवं ध्यातो हरिः साक्षात्प्रसन्नो वो भविष्यति॥ 10 ॥

nānyo jagati devo'sti viṣṇornārāyaṇātparaḥ | omityevaṃ sadā viprāḥ paṭhata dhyāta keśavam || 9||| tato niḥśreyasaprāptirbhaviṣyati na saṃśayaḥ | evaṃ dhyāto hariḥ sākṣātprasanno vo bhaviṣyati

भवनाशमयं देवः करिष्यति दृढं हरिः ।सदा ध्यात हरिं विप्रा यदीच्छ प्राप्तुमच्युतम्॥ 11 ॥

bhavanāśamayaṃ devaḥ kariṣyati dṛḍhaṃ hariḥ | sadā dhyāta hariṃ viprā yadīccha prāptumacyutam

एष संसारविभवं विनाशयति वो गुरुः ।स्मरध्वं सततं विष्णुं पठध्वं त्रिशरीरिणम्॥ 12 ॥

eṣa saṃsāravibhavaṃ vināśayati vo guruḥ | smaradhvaṃ satataṃ viṣṇuṃ paṭhadhvaṃ triśarīriṇam

मनःसंयमनं विप्राः कुरुध्वं यत्नतः सदा ।शुद्धेऽन्तःकरणे विष्णुः प्रसीदति तपोधनाः॥ 13 ॥

manaḥsaṃyamanaṃ viprāḥ kurudhvaṃ yatnataḥ sadā | śuddhe'ntaḥkaraṇe viṣṇuḥ prasīdati tapodhanāḥ

ध्यात्वा मां सर्वयत्नेन ततो जानीत केशवम् ।उपास्योऽहं सदा विप्रा उपास्येऽस्मिन् हरी स्मृतः॥ 14 ॥

dhyātvā māṃ sarvayatnena tato jānīta keśavam | upāsyo'haṃ sadā viprā upāsye'smin harī smṛtaḥ

उपायोऽयं मया प्रोक्तो नात्र सन्देह इत्यपि ।अयं मायी सदा विप्रा यतध्वमघनाशने॥ 15 ॥

upāyo'yaṃ mayā prokto nātra sandeha ityapi | ayaṃ māyī sadā viprā yatadhvamaghanāśane

यथा वो बुद्धिरखिला शुद्धा भवति यत्नतः ।तथा कुरुत विप्रेन्द्रा यथा देवः प्रसीदति॥ 16 ॥

yathā vo buddhirakhilā śuddhā bhavati yatnataḥ | tathā kuruta viprendrā yathā devaḥ prasīdati

एवमुक्तास्ततः सर्वे मुनयः पुण्यशीलिनः ।यथावदुपगृह्णाना निरसन् संशयं नृप॥ 17 ॥

evamuktāstataḥ sarve munayaḥ puṇyaśīlinaḥ | yathāvadupagṛhṇānā nirasan saṃśayaṃ nṛpa

एवमेवेति तं विप्राः प्राहुः प्राञ्जलयो हरम् ।छिन्नो नः संशयः सर्वो गृहीतोऽर्थः स तादृशः॥ 18 ॥

evameveti taṃ viprāḥ prāhuḥ prāñjalayo haram | chinno naḥ saṃśayaḥ sarvo gṛhīto'rthaḥ sa tādṛśaḥ

एतदर्थं समायाता वयमद्य तवालयम् ।सङ्गमाद् युवयोः सर्वो नष्टो मोहो महानिह॥ 19 ॥

etadarthaṃ samāyātā vayamadya tavālayam | saṅgamād yuvayoḥ sarvo naṣṭo moho mahāniha

यथा वदसि देवेश तथा नः श्रेयसे परम् ।यथाऽऽह भगवान् रुद्रो यतामः सततं हरौ ।इति ते मुनयः प्रीताः प्रणेमुः केशवं हरिम्॥ 20 ॥

yathā vadasi deveśa tathā naḥ śreyase param | yathā''ha bhagavān rudro yatāmaḥ satataṃ harau | iti te munayaḥ prītāḥ praṇemuḥ keśavaṃ harim