Parva 3, Adhyāya 81

पिशाचेन समाधिअवस्थायां विष्णोः साक्षात्कारं ततः स भगवान् विष्णुः पिशाचं दृष्टवांस्तदा ।चिन्तयत्त स्वमात्मानं शुद्धबुद्धिसमन्वितम्॥ 1 ॥

piśācena samādhiavasthāyāṃ viṣṇoḥ sākṣātkāraṃ tataḥ sa bhagavān viṣṇuḥ piśācaṃ dṛṣṭavāṃstadā | cintayatta svamātmānaṃ śuddhabuddhisamanvitam

आत्मन्यवस्थितं साक्षात् पठन्तं प्रणवं सकृत् ।प्रार्थयन्तं स्वमात्मानमेकान्ते नियतं हरिः॥ 2 ॥

ātmanyavasthitaṃ sākṣāt paṭhantaṃ praṇavaṃ sakṛt | prārthayantaṃ svamātmānamekānte niyataṃ hariḥ

अचिन्तयज्जगन्नाथः कारणं पुण्यसञ्चये ।ध्यात्वा तु सुचिरं विष्णुः कारणं पुण्यकर्मणः॥ 3 ॥

acintayajjagannāthaḥ kāraṇaṃ puṇyasañcaye | dhyātvā tu suciraṃ viṣṇuḥ kāraṇaṃ puṇyakarmaṇaḥ

धनदस्योपदेशेन पठन् सुबहुशः क्षितौ ।वासुदेवेति कृष्णेति माधवेति च मां सदा॥ 4 ॥

dhanadasyopadeśena paṭhan subahuśaḥ kṣitau | vāsudeveti kṛṣṇeti mādhaveti ca māṃ sadā

जनार्दन हरे विष्णो भूतभावनभावन ।नराकार जगन्नाथ नारायण परायण॥ 5 ॥

janārdana hare viṣṇo bhūtabhāvanabhāvana | narākāra jagannātha nārāyaṇa parāyaṇa

इति मां नामभिर्नित्यं पठत्येव दिवानिशम् ।स्वपञ्जाग्रंस्तथा तिष्ठन्भुञ्जन्गच्छंस्तथा वदन्॥ 6 ॥

iti māṃ nāmabhirnityaṃ paṭhatyeva divāniśam | svapañjāgraṃstathā tiṣṭhanbhuñjangacchaṃstathā vadan

भक्षयन् मांसपिटकं पिबञ्च्छोणितमेव वा ।बाधमानश्च सुचिरं हत्वा चापि मृगान् बहून्॥ 7 ॥

bhakṣayan māṃsapiṭakaṃ pibañcchoṇitameva vā | bādhamānaśca suciraṃ hatvā cāpi mṛgān bahūn

हनने भोजने चैष जाग्रत्स्वप्ने तथैव च ।सर्वेष्वपि च कार्येषु कर्ताहमिति मन्यते॥ 8 ॥

hanane bhojane caiṣa jāgratsvapne tathaiva ca | sarveṣvapi ca kāryeṣu kartāhamiti manyate

एतस्य कर्मणः पाक एष घोरस्य कर्मणः ।निश्चित्यैवं जगन्नाथः प्रीतस्तस्य बभूव ह॥ 9 ॥

etasya karmaṇaḥ pāka eṣa ghorasya karmaṇaḥ | niścityaivaṃ jagannāthaḥ prītastasya babhūva ha

अदर्शयत् स्वमात्मानमनन्यस्य जगत्पतिः ।शुद्धेऽन्तःकरणे तस्य पिशाचस्यापि भूमिप॥ 10 ॥

adarśayat svamātmānamananyasya jagatpatiḥ | śuddhe'ntaḥkaraṇe tasya piśācasyāpi bhūmipa

स च घोरः पिशाचोऽपि ददर्शात्मनि केशवम् ।पीतकौशेयवसनं पद्माक्षं श्यामलं हरिम्॥ 11 ॥

sa ca ghoraḥ piśāco'pi dadarśātmani keśavam | pītakauśeyavasanaṃ padmākṣaṃ śyāmalaṃ harim

शङ्खिनं चक्रिणं विष्णुं स्रग्विणं गदिनं विभुम् ।किरीटिनं कौस्तुभिनं श्रीवत्साच्छादितोरसम्॥ 12 ॥

śaṅkhinaṃ cakriṇaṃ viṣṇuṃ sragviṇaṃ gadinaṃ vibhum | kirīṭinaṃ kaustubhinaṃ śrīvatsācchāditorasam

नीलमेघनिभं कान्तं गरुडस्थं प्रभञ्जनम् ।चतुर्भुजं शुभगिरं निश्चलं सर्वगं शिवम्॥ 13 ॥

nīlameghanibhaṃ kāntaṃ garuḍasthaṃ prabhañjanam | caturbhujaṃ śubhagiraṃ niścalaṃ sarvagaṃ śivam

अनादिनिधनं नित्यं मायाविनममायिनम् ।सत्ययुक्तं सदा शुद्धं बुद्धिगम्यं सदामलम्॥ 14 ॥

anādinidhanaṃ nityaṃ māyāvinamamāyinam | satyayuktaṃ sadā śuddhaṃ buddhigamyaṃ sadāmalam

मनस्येवं जगन्नाथं दृष्ट्वा विष्णुमनेकधा ।अनुन्मील्यैव नयने कृतार्थोऽस्मीत्यमन्यत॥ 15 ॥

manasyevaṃ jagannāthaṃ dṛṣṭvā viṣṇumanekadhā | anunmīlyaiva nayane kṛtārtho'smītyamanyata

अथ दृष्टो हरिर्विष्णुः साक्षात् सर्वत्रगः शुभः ।प्रसन्नो हि हरिर्मह्यं तेनाहं दृष्टवान् हरिम्॥ 16 ॥

atha dṛṣṭo harirviṣṇuḥ sākṣāt sarvatragaḥ śubhaḥ | prasanno hi harirmahyaṃ tenāhaṃ dṛṣṭavān harim

सिद्धं मे जन्मनः कृत्यं किमतः कृत्यमस्ति मे ।ग्रन्थयो मम निर्भिन्ना वश्यान्येवेन्द्रियाणि मे॥ 17 ॥

siddhaṃ me janmanaḥ kṛtyaṃ kimataḥ kṛtyamasti me | granthayo mama nirbhinnā vaśyānyevendriyāṇi me

प्रायेण जितमित्येव मनो मन्ये स्मृते हरौ ।एषणाश्च निरस्ता मे प्रसन्नोऽहं तथाभवम्॥ 18 ॥

prāyeṇa jitamityeva mano manye smṛte harau | eṣaṇāśca nirastā me prasanno'haṃ tathābhavam

एतेभ्योऽपि पिशाचेभ्यो निर्मुक्तः साम्प्रतं तथा ।योऽसौ ममानुजः साक्षात्स च भक्तस्तथा हरौ॥ 19 ॥

etebhyo'pi piśācebhyo nirmuktaḥ sāmprataṃ tathā | yo'sau mamānujaḥ sākṣātsa ca bhaktastathā harau

कालेन चैव निर्मुक्तो विष्णोः सायुज्यमाप्नुयात् ।इत्येवं चिन्तयित्वा स आन्त्रपाशं विभिद्य च॥ 20 ॥

kālena caiva nirmukto viṣṇoḥ sāyujyamāpnuyāt | ityevaṃ cintayitvā sa āntrapāśaṃ vibhidya ca

क्रमेण प्राणानुन्मुच्य विलोक्य च दिशस्तथा ।शरीरं सुगमं कृत्वा प्राविशत् स सुखेन ह॥ 21 ॥

krameṇa prāṇānunmucya vilokya ca diśastathā | śarīraṃ sugamaṃ kṛtvā prāviśat sa sukhena ha