Parva 3, Adhyāya 76

गरुडोपरि आरूढो भूत्वा श्रीकृष्णस्य बदरिकाश्रमे गमनं, मार्गे देवेभिः मुनिभिश्च तस्य स्तुतिः ततः सञ्चिन्तयामास गरुडं पक्षिपुङ्गवम् ।आगच्छ त्वरितं तार्क्ष्य इति विष्णुर्जगत्पतिः॥ 1 ॥

garuḍopari ārūḍho bhūtvā śrīkṛṣṇasya badarikāśrame gamanaṃ, mārge devebhiḥ munibhiśca tasya stutiḥ tataḥ sañcintayāmāsa garuḍaṃ pakṣipuṅgavam | āgaccha tvaritaṃ tārkṣya iti viṣṇurjagatpatiḥ

ततः स भगवांस्तार्क्ष्यो वेदराशिरिति स्मृतः ।बलवान् विक्रमी योगी शास्त्रनेता कुरूद्वह॥ 2 ॥

tataḥ sa bhagavāṃstārkṣyo vedarāśiriti smṛtaḥ | balavān vikramī yogī śāstranetā kurūdvaha

यज्ञमूर्तिः पुराणात्मा साममूर्द्धा च पावनः ।ऋग्वेदपक्षवान् पक्षी पिङ्गलो जटिलाकृतिः॥ 3 ॥

yajñamūrtiḥ purāṇātmā sāmamūrddhā ca pāvanaḥ | ṛgvedapakṣavān pakṣī piṅgalo jaṭilākṛtiḥ

ताम्रतुण्डः सोमहरः शक्रजेता महाशिराः ।पन्नगारिः पद्मनेत्रः साक्षाद् विष्णुरिवापरः॥ 4 ॥

tāmratuṇḍaḥ somaharaḥ śakrajetā mahāśirāḥ | pannagāriḥ padmanetraḥ sākṣād viṣṇurivāparaḥ

वाहनं देवदेवस्य दानवीगर्भकृन्तनः ।राक्षसासुरसङ्घानां जेता पक्षबलेन यः॥ 5 ॥

vāhanaṃ devadevasya dānavīgarbhakṛntanaḥ | rākṣasāsurasaṅghānāṃ jetā pakṣabalena yaḥ

प्रादुरासीन्महावीर्यः केशवस्याग्रतस्तदा ।जानुभ्यामपतद् भूमौ नमो विष्णो जगत्पते॥ 6 ॥

prādurāsīnmahāvīryaḥ keśavasyāgratastadā | jānubhyāmapatad bhūmau namo viṣṇo jagatpate

नमस्ते देवदेवेश हरे स्वामिन्निति ब्रुवन् ।पस्पर्श पाणिना कृष्णः स्वागतं तार्क्ष्यपुङ्गवम्॥ 7 ॥

namaste devadeveśa hare svāminniti bruvan | pasparśa pāṇinā kṛṣṇaḥ svāgataṃ tārkṣyapuṅgavam

इत्युवाच तदा तार्क्ष्यं यास्ये कैलासपर्वतम् ।शूलिनं द्रष्टुमिच्छामि शङ्करं शाश्वतं शिवम्॥ 8 ॥

ityuvāca tadā tārkṣyaṃ yāsye kailāsaparvatam | śūlinaṃ draṣṭumicchāmi śaṅkaraṃ śāśvataṃ śivam

बाढमित्यब्रवीत् तार्क्ष्य आरुह्यैनं जनार्दनः ।तिष्ठध्वमिति होवाच यादवान् पार्श्ववर्तिनः॥ 9 ॥

bāḍhamityabravīt tārkṣya āruhyainaṃ janārdanaḥ | tiṣṭhadhvamiti hovāca yādavān pārśvavartinaḥ

ततो ययौ जगन्नाथो दिशं प्रागुत्तरां हरिः ।रवेण महता तार्क्ष्यस्त्रैलोक्यं समकम्पयत्॥ 10 ॥

tato yayau jagannātho diśaṃ prāguttarāṃ hariḥ | raveṇa mahatā tārkṣyastrailokyaṃ samakampayat

सागरं क्षोभयामास पद्भ्यां पक्षी व्रजंस्तदा ।पक्षेण पर्वतान् सर्वान् वहन् देवं जनार्दनम्॥ 11 ॥

sāgaraṃ kṣobhayāmāsa padbhyāṃ pakṣī vrajaṃstadā | pakṣeṇa parvatān sarvān vahan devaṃ janārdanam

ततो देवाः सगन्धर्वा आकाशेऽधिष्ठितास्तदा तुष्टुवुः पुण्डरीकाक्षं वाग्भिरिष्टाभिरीश्वरम्॥ 12 ॥

tato devāḥ sagandharvā ākāśe'dhiṣṭhitāstadā tuṣṭuvuḥ puṇḍarīkākṣaṃ vāgbhiriṣṭābhirīśvaram

जय देव जगन्नाथ जय विष्णो जगत्पते ।जयाजेय नमो देव भूतभावनभावन॥ 13 ॥

jaya deva jagannātha jaya viṣṇo jagatpate | jayājeya namo deva bhūtabhāvanabhāvana

नमः परमसिंहाय दैत्यदानवनाशन ।जयाजेय हरे देव योगिध्येय परागत॥ 14 ॥

namaḥ paramasiṃhāya daityadānavanāśana | jayājeya hare deva yogidhyeya parāgata

नारायण नमो देव कृष्ण कृष्ण हरे हरे ।आदिकर्तः पुराणात्मन् ब्रह्मयोने सनातन॥ 15 ॥

nārāyaṇa namo deva kṛṣṇa kṛṣṇa hare hare | ādikartaḥ purāṇātman brahmayone sanātana

नमस्ते सकलेशाय निर्गुणाय गुणात्मने ।भक्तिप्रियाय भक्ताय नमो दानवनाशन॥ 16 ॥

namaste sakaleśāya nirguṇāya guṇātmane | bhaktipriyāya bhaktāya namo dānavanāśana

अचिन्त्यमूर्तये तुभ्यं नमस्ते सकलेश्वर ।इत्यादिभिस्तदा देवं वाग्भिरीशानमव्ययम्॥ 17 ॥

acintyamūrtaye tubhyaṃ namaste sakaleśvara | ityādibhistadā devaṃ vāgbhirīśānamavyayam

तुष्टुवुर्देवगन्धर्वा ऋषयः सिद्धचारणाः ।शृण्वन्नेवं जगन्नाथः स्तुतिवाक्यानि तानि च॥ 18 ॥

tuṣṭuvurdevagandharvā ṛṣayaḥ siddhacāraṇāḥ | śṛṇvannevaṃ jagannāthaḥ stutivākyāni tāni ca

ययौ सार्धं सुरगणैर्मुनिभिर्वेदपारगैः ।यत्र पूर्वं स्वयं विष्णुस्तपस्तेपे सुदारुणम्॥ 19 ॥

yayau sārdhaṃ suragaṇairmunibhirvedapāragaiḥ | yatra pūrvaṃ svayaṃ viṣṇustapastepe sudāruṇam

लोकवृद्धिकरः श्रीमाँल्लोकानां हितकाम्यया ।वर्षायुतं तपस्तप्तं विष्णुना प्रभविष्णुना॥ 20 ॥

lokavṛddhikaraḥ śrīmā~llokānāṃ hitakāmyayā | varṣāyutaṃ tapastaptaṃ viṣṇunā prabhaviṣṇunā

यत्र विष्णुर्जगन्नाथस्तपस्तप्त्वा सुदारुणम् ।द्विधाकरोत् स्वमात्मानं नरनारायणाख्यया॥ 21 ॥

yatra viṣṇurjagannāthastapastaptvā sudāruṇam | dvidhākarot svamātmānaṃ naranārāyaṇākhyayā

गङ्गा यत्र सरिच्छ्रेष्ठा मध्ये धावति पावनी ।यत्र शक्रः स्वयं हत्वा वृत्रं वेदार्थतत्त्वगम्॥ 22 ॥

gaṅgā yatra saricchreṣṭhā madhye dhāvati pāvanī | yatra śakraḥ svayaṃ hatvā vṛtraṃ vedārthatattvagam

ब्रह्महत्याविनाशार्थं तपो वर्षायुतं चरत् ।यत्र सिद्धाश्च सिद्धाः स्युर्ध्यात्वा देवं जनार्दनम्॥ 23 ॥

brahmahatyāvināśārthaṃ tapo varṣāyutaṃ carat | yatra siddhāśca siddhāḥ syurdhyātvā devaṃ janārdanam

यत्र हत्वा रणे रामो रावणं लोकरावणम् ।एतच्छासनमिच्छंश्च तपो घोरमतप्यत॥ 24 ॥

yatra hatvā raṇe rāmo rāvaṇaṃ lokarāvaṇam | etacchāsanamicchaṃśca tapo ghoramatapyata

देवाश्च मुनयश्चैव सिद्धिं यान्ति शुचिव्रताः ।यत्र नित्यं जगन्नाथः साक्षाद् वसति केशवः॥ 25 ॥

devāśca munayaścaiva siddhiṃ yānti śucivratāḥ | yatra nityaṃ jagannāthaḥ sākṣād vasati keśavaḥ

यत्र यज्ञाः प्रवर्तन्ते नित्यं मुनिगणैः सह ।यस्याः स्मरणमात्रेण नरः स्वर्गं गमिष्यति॥ 26 ॥

yatra yajñāḥ pravartante nityaṃ munigaṇaiḥ saha | yasyāḥ smaraṇamātreṇa naraḥ svargaṃ gamiṣyati

स्वर्गसोपानमिच्छन्ति यां पुण्यां मुनिसत्तमाः ।शत्रवो मित्रतां यान्ति यत्र नित्यं नृपोत्तम॥ 27 ॥

svargasopānamicchanti yāṃ puṇyāṃ munisattamāḥ | śatravo mitratāṃ yānti yatra nityaṃ nṛpottama

यामाहुः पुण्यशीलानां स्थानमुत्तमधर्मिणाम् ।यत्र विष्णुं समाराध्य देवाः स्वर्गं समाययुः॥ 28 ॥

yāmāhuḥ puṇyaśīlānāṃ sthānamuttamadharmiṇām | yatra viṣṇuṃ samārādhya devāḥ svargaṃ samāyayuḥ

सिद्धक्षेत्रमिदं प्राहुरृषयो वीतमत्सराः ।विशालां बदरीं विष्णुस्तां द्रष्टुं सकलेश्वरः॥ 29 ॥

siddhakṣetramidaṃ prāhurṛṣayo vītamatsarāḥ | viśālāṃ badarīṃ viṣṇustāṃ draṣṭuṃ sakaleśvaraḥ

सायाह्ने चामरगणैर्मुनिभिस्तत्त्वदर्शिभिः ।प्रविवेश महापुण्यमृषिजुष्टं तपोवनम्॥ 30 ॥

sāyāhne cāmaragaṇairmunibhistattvadarśibhiḥ | praviveśa mahāpuṇyamṛṣijuṣṭaṃ tapovanam

अग्निहोत्राकुले काले पक्षिव्याहारसङ्कुले ।नीडस्थेषु विहङ्गेषु दुह्यमानासु गोषु च॥ 31 ॥

agnihotrākule kāle pakṣivyāhārasaṅkule | nīḍastheṣu vihaṅgeṣu duhyamānāsu goṣu ca

ऋषिष्वप्यथ तिष्ठत्सु मुनिवीरेषु सर्वतः ।समाधिस्थेषु सिद्धेषु चिन्तयत्सु जनार्दनम्॥ 32 ॥

ṛṣiṣvapyatha tiṣṭhatsu munivīreṣu sarvataḥ | samādhistheṣu siddheṣu cintayatsu janārdanam

अधिश्रितेषु हविषु ज्वाल्यमानेषु चाग्निषु ।हूयमानेषु तत्रैव पावकेषु समन्ततः॥ 33 ॥

adhiśriteṣu haviṣu jvālyamāneṣu cāgniṣu | hūyamāneṣu tatraiva pāvakeṣu samantataḥ

अतिथौ पूज्यमाने च सन्ध्याविष्टे जगन्मणौ ।स तस्यामथ वेलायां देवैः सह जनार्दनः॥ 34 ॥

atithau pūjyamāne ca sandhyāviṣṭe jaganmaṇau | sa tasyāmatha velāyāṃ devaiḥ saha janārdanaḥ

विवेश बदरीं विष्णुर्मुनिजुष्टां तपोमयीम् ।आश्रमस्याथ मध्यं तु प्रविश्य हरिरीश्वरः ॥ ३५॥।गरुडादवरुह्याथ दीपिकादीपिते तदा ।प्रदेशे पुण्डरीकाक्षः स्थितस्तावत् सहामरैः॥ 36 ॥

viveśa badarīṃ viṣṇurmunijuṣṭāṃ tapomayīm | āśramasyātha madhyaṃ tu praviśya harirīśvaraḥ || 35||| garuḍādavaruhyātha dīpikādīpite tadā | pradeśe puṇḍarīkākṣaḥ sthitastāvat sahāmaraiḥ