Parva 3, Adhyāya 43

प्रह्लादेन नरसिंहविग्रहे समस्तायाः त्रिलोक्याः दर्शनं ततो दृष्ट्वा महाबाहुं कालचक्रमिवागतम् ।नारसिंहवपुश्छन्नं भस्माच्छन्नमिवानलम्॥ 1 ॥

prahlādena narasiṃhavigrahe samastāyāḥ trilokyāḥ darśanaṃ tato dṛṣṭvā mahābāhuṃ kālacakramivāgatam | nārasiṃhavapuśchannaṃ bhasmācchannamivānalam

विकुञ्चितसटं तस्य नारसिंहस्य भारत ।रूपौदार्यं वभौ तत्र सहस्रशशिसन्निभम्॥ 2 ॥

vikuñcitasaṭaṃ tasya nārasiṃhasya bhārata | rūpaudāryaṃ vabhau tatra sahasraśaśisannibham

अहो रूपमिदं चित्रं शङ्खकुन्देन्दुसन्निभम् ।अब्रुवन् दानवाः सर्वे हिरण्यकशिपुश्च सः॥ 3 ॥

aho rūpamidaṃ citraṃ śaṅkhakundendusannibham | abruvan dānavāḥ sarve hiraṇyakaśipuśca saḥ

एवं हि ब्रुवतां तेषां निर्दग्धानां महात्मनाम् ।नारसिंहेन चक्षुर्भ्यां चोदिताः कालधर्मणा॥ 4 ॥

evaṃ hi bruvatāṃ teṣāṃ nirdagdhānāṃ mahātmanām | nārasiṃhena cakṣurbhyāṃ coditāḥ kāladharmaṇā

हिरण्यकशिपोः पुत्रः प्रह्रादो नाम वीर्यवान् ।दिव्येन चक्षुषा सिंहमपश्यद् देवमागतम्॥ 5 ॥

hiraṇyakaśipoḥ putraḥ prahrādo nāma vīryavān | divyena cakṣuṣā siṃhamapaśyad devamāgatam

तं दृष्ट्वा रुक्मशैलाभमपूर्वां तनुमास्थितम् ।विस्मिता दानवाः सर्वे हिरण्यकशिपुश्च सः॥ 6 ॥

taṃ dṛṣṭvā rukmaśailābhamapūrvāṃ tanumāsthitam | vismitā dānavāḥ sarve hiraṇyakaśipuśca saḥ

महाराज महाबाहो दैत्यानामादिसम्भव ।न श्रुतं नैव दृष्टं च नारसिंहमिदं वपुः॥ 7 ॥

mahārāja mahābāho daityānāmādisambhava | na śrutaṃ naiva dṛṣṭaṃ ca nārasiṃhamidaṃ vapuḥ

अव्यक्तप्रभवं दिव्यं किमिदं रूपमद्भुतम् ।दैत्यान्तकरणं घोरं शंसन्तीव मनांसि नः॥ 8 ॥

avyaktaprabhavaṃ divyaṃ kimidaṃ rūpamadbhutam | daityāntakaraṇaṃ ghoraṃ śaṃsantīva manāṃsi naḥ

अस्य देवाः शरीरस्थाः सागरा सरितस्तथा ।हिमवान् पारियात्रश्च ये चान्ये कुलपर्वताः॥ 9 ॥

asya devāḥ śarīrasthāḥ sāgarā saritastathā | himavān pāriyātraśca ye cānye kulaparvatāḥ

चन्द्रमाः सह नक्षत्रैरादित्याश्चाश्विनौ तथा ।धनदो वरुणश्चैव यमः शक्रः शचीपतिः॥ 10 ॥

candramāḥ saha nakṣatrairādityāścāśvinau tathā | dhanado varuṇaścaiva yamaḥ śakraḥ śacīpatiḥ

मरुतो देवगन्धर्वा मुनयश्च तपोधनाः ।नागा यक्षाः पिशाचाश्च राक्षसा भीमविक्रमाः॥ 11 ॥

maruto devagandharvā munayaśca tapodhanāḥ | nāgā yakṣāḥ piśācāśca rākṣasā bhīmavikramāḥ

ब्रह्मदेवः पशुपतिर्ललाटस्था विभान्ति वै ।स्थावराणि च भूतानि जङ्गमानि तथैव च॥ 12 ॥

brahmadevaḥ paśupatirlalāṭasthā vibhānti vai | sthāvarāṇi ca bhūtāni jaṅgamāni tathaiva ca

भवांश्च सहितोऽस्माभिः सर्वैर्दैत्यगणैर्वृतः ।विमानशतसङ्कीर्णा तथाभ्यन्तरजा सभा॥ 13 ॥

bhavāṃśca sahito'smābhiḥ sarvairdaityagaṇairvṛtaḥ | vimānaśatasaṅkīrṇā tathābhyantarajā sabhā

सर्वं त्रिभुवनं राजँल्लोकधर्मश्च शाश्वतः ।दृश्यते नारसिंहेऽस्मिन् यथेन्दौ विमले जगत्॥ 14 ॥

sarvaṃ tribhuvanaṃ rāja~llokadharmaśca śāśvataḥ | dṛśyate nārasiṃhe'smin yathendau vimale jagat

प्रजापतिश्चात्र मनुर्महात्मा ग्रहाश्च योगाश्च मही नभश्च ।उत्पातकालश्च धृतिः स्मृतिश्च रजश्च सत्त्वं च तपो दमश्च॥ 15 ॥

prajāpatiścātra manurmahātmā grahāśca yogāśca mahī nabhaśca | utpātakālaśca dhṛtiḥ smṛtiśca rajaśca sattvaṃ ca tapo damaśca

सनत्कुमारश्च महानुभावो विश्वे च देवाप्सरसश्च सर्वाः ।क्रोधश्च कामश्च तथैव हर्षो दर्पश्च मोहः पितरश्च सर्वे॥ 16 ॥

sanatkumāraśca mahānubhāvo viśve ca devāpsarasaśca sarvāḥ | krodhaśca kāmaśca tathaiva harṣo darpaśca mohaḥ pitaraśca sarve

इत्येवमुक्त्वा स च दैत्यराजं हिरण्यनामानमविस्मयेन ।दध्यौ च दैत्येश्वरपुत्र उग्रं महामतिः किञ्चिदधोमुखः प्राक्॥ 17 ॥

ityevamuktvā sa ca daityarājaṃ hiraṇyanāmānamavismayena | dadhyau ca daityeśvaraputra ugraṃ mahāmatiḥ kiñcidadhomukhaḥ prāk