Skandha 7, Adhyāya 28

विचित्रमिदमाख्यानं हरिश्चन्द्रस्य कीर्तितम् ।शताक्षीपादभक्तस्य राजर्षेर्धार्मिकस्य च॥ 1 ॥

vicitramidamākhyānaṃ hariścandrasya kīrtitam | śatākṣīpādabhaktasya rājarṣerdhārmikasya ca

शताक्षी सा कुतो जाता देवी भगवती शिवा ।तत्कारणं वद मुने सार्थकं जन्म मे कुरु॥ 2 ॥

śatākṣī sā kuto jātā devī bhagavatī śivā | tatkāraṇaṃ vada mune sārthakaṃ janma me kuru

को हि देव्या गुणाञ्छृण्वंस्तृप्तिं यास्यति शुद्धधीः ।पदे पदेऽश्वमेधस्य फलमक्षय्यमश्नुते॥ 3 ॥

ko hi devyā guṇāñchṛṇvaṃstṛptiṃ yāsyati śuddhadhīḥ | pade pade'śvamedhasya phalamakṣayyamaśnute

शृणु राजन् प्रवक्ष्यामि शताक्षीसम्भवं शुभम् ।तवावाच्यं न मे किञ्चिद्देवीभक्तस्य विद्यते॥ 4 ॥

śṛṇu rājan pravakṣyāmi śatākṣīsambhavaṃ śubham | tavāvācyaṃ na me kiñciddevībhaktasya vidyate

दुर्गमाख्यो महादैत्यः पूर्वं परमदारुणः ।हिरण्याक्षान्वये जातो रुरुपुत्रो महाखलः॥ 5 ॥

durgamākhyo mahādaityaḥ pūrvaṃ paramadāruṇaḥ | hiraṇyākṣānvaye jāto ruruputro mahākhalaḥ

देवानां तु बलं वेदो नाशे तस्य सुरा अपि नङ्क्ष्यन्त्येव न सन्देहो विधेयं तावदेव तत्॥ 6 ॥

devānāṃ tu balaṃ vedo nāśe tasya surā api naṅkṣyantyeva na sandeho vidheyaṃ tāvadeva tat

विमृश्यैतत्तपश्चर्यां गतः कर्तुं हिमालये ।ब्रह्माणं मनसा ध्यात्वा वायुभक्षो व्यतिष्ठत॥ 7 ॥

vimṛśyaitattapaścaryāṃ gataḥ kartuṃ himālaye | brahmāṇaṃ manasā dhyātvā vāyubhakṣo vyatiṣṭhata

सहस्रवर्षपर्यन्तं चकार परमं तपः ।तेजसा तस्य लोकास्तु सन्तप्ताः ससुरासुराः॥ 8 ॥

sahasravarṣaparyantaṃ cakāra paramaṃ tapaḥ | tejasā tasya lokāstu santaptāḥ sasurāsurāḥ

ततः प्रसन्नो भगवान् हंसारूढश्चतुर्मुखः ।ययौ तस्मै वरं दातुं प्रसन्नमुखपङ्कजः॥ 9 ॥

tataḥ prasanno bhagavān haṃsārūḍhaścaturmukhaḥ | yayau tasmai varaṃ dātuṃ prasannamukhapaṅkajaḥ

समाधिस्थं मीलिताक्षं स्फुटमाह चतुर्मुखः ।वरं वरय भद्रं ते यस्ते मनसि वर्तते॥ 10 ॥

samādhisthaṃ mīlitākṣaṃ sphuṭamāha caturmukhaḥ | varaṃ varaya bhadraṃ te yaste manasi vartate

तवाद्य तपसा तुष्टो वरदेशोऽहमागतः ।श्रुत्वा ब्रह्ममुखाद्वाणीं व्युत्थितः स समाधितः॥ 11 ॥

tavādya tapasā tuṣṭo varadeśo'hamāgataḥ | śrutvā brahmamukhādvāṇīṃ vyutthitaḥ sa samādhitaḥ

पूजयित्वा वरं वव्रे वेदान्देहि सुरेश्वर ।त्रिषु लोकेषु ये मन्त्रा ब्राह्मणेषु सुरेष्वपि॥ 12 ॥

pūjayitvā varaṃ vavre vedāndehi sureśvara | triṣu lokeṣu ye mantrā brāhmaṇeṣu sureṣvapi

विद्यन्ते ते तु सान्निध्ये मम सन्तु महेश्वर ।बलं च देहि येन स्याद्देवानां च पराजयः॥ 13 ॥

vidyante te tu sānnidhye mama santu maheśvara | balaṃ ca dehi yena syāddevānāṃ ca parājayaḥ

इति तस्य वचः श्रुत्वा तथास्त्विति वचो वदन् ।जगाम सत्यलोकं तु चतुर्वेदेश्वरः परः॥ 14 ॥

iti tasya vacaḥ śrutvā tathāstviti vaco vadan | jagāma satyalokaṃ tu caturvedeśvaraḥ paraḥ

ततः प्रभृति विप्रैस्तु विस्मृता वेदराशयः ।स्नानसन्ध्यानित्यहोमश्राद्धयज्ञजपादयः॥ 15 ॥

tataḥ prabhṛti vipraistu vismṛtā vedarāśayaḥ | snānasandhyānityahomaśrāddhayajñajapādayaḥ

विलुप्ता धरणीपृष्ठे हाहाकारो महानभूत् ।किमिदं किमिदं चेति विप्रा ऊचुः परस्परम्॥ 16 ॥

viluptā dharaṇīpṛṣṭhe hāhākāro mahānabhūt | kimidaṃ kimidaṃ ceti viprā ūcuḥ parasparam

वेदाभावात्तदस्माभिः कर्तव्यं किमतः परम् ।इति भूमौ महानर्थे जाते परमदारुणे॥ 17 ॥

vedābhāvāttadasmābhiḥ kartavyaṃ kimataḥ param | iti bhūmau mahānarthe jāte paramadāruṇe

निर्जराः सजरा जाता हविर्भागाद्यभावतः ।रुरोध स तदा दैत्यो नगरीममरावतीम्॥ 18 ॥

nirjarāḥ sajarā jātā havirbhāgādyabhāvataḥ | rurodha sa tadā daityo nagarīmamarāvatīm

अशक्तास्तेन ते योद्धुं वज्रदेहासुरेण च ।पलायनं तदा कृत्वा निर्गता निर्जराः क्वचित्॥ 19 ॥

aśaktāstena te yoddhuṃ vajradehāsureṇa ca | palāyanaṃ tadā kṛtvā nirgatā nirjarāḥ kvacit

निलयं गिरिदुर्गेषु रत्नसानुगुहासु च ।संस्थिताः परमां शक्तिं ध्यायन्तस्ते पराम्बिकाम्॥ 20 ॥

nilayaṃ giridurgeṣu ratnasānuguhāsu ca | saṃsthitāḥ paramāṃ śaktiṃ dhyāyantaste parāmbikām

अग्नौ होमाद्यभावात्तु वृष्ट्यभावोऽप्यभून्नृप ।वृष्टेरभावे संशुष्कं निर्जलं चापि भूतलम्॥ 21 ॥

agnau homādyabhāvāttu vṛṣṭyabhāvo'pyabhūnnṛpa | vṛṣṭerabhāve saṃśuṣkaṃ nirjalaṃ cāpi bhūtalam

कूपवापीतडागाश्च सरितः शुष्कतां गताः ।अनावृष्टिरियं राजन्नभूच्च शतवार्षिकी॥ 22 ॥

kūpavāpītaḍāgāśca saritaḥ śuṣkatāṃ gatāḥ | anāvṛṣṭiriyaṃ rājannabhūcca śatavārṣikī

मृताः प्रजाश्च बहुधा गोमहिष्यादयस्तथा ।गृहे गृहे मनुष्याणामभवच्छवसङ्ग्रहः॥ 23 ॥

mṛtāḥ prajāśca bahudhā gomahiṣyādayastathā | gṛhe gṛhe manuṣyāṇāmabhavacchavasaṅgrahaḥ

अनर्थे त्वेवमुद्भूते ब्राह्मणाः शान्तचेतसः ।गत्वा हिमवतः पार्श्वे रिराधयिषवः शिवम्॥ 24 ॥

anarthe tvevamudbhūte brāhmaṇāḥ śāntacetasaḥ | gatvā himavataḥ pārśve rirādhayiṣavaḥ śivam

समाधिध्यानपूजाभिर्देवीं तुष्टुवुरन्वहम् ।निराहारास्तदासक्तास्तामेव शरणं ययुः॥ 25 ॥

samādhidhyānapūjābhirdevīṃ tuṣṭuvuranvaham | nirāhārāstadāsaktāstāmeva śaraṇaṃ yayuḥ

दयां कुरु महेशानि पामरेषु जनेषु हि ।सर्वापराधयुक्तेषु नैतच्छ्लाघ्यं तवाम्बिके॥ 26 ॥

dayāṃ kuru maheśāni pāmareṣu janeṣu hi | sarvāparādhayukteṣu naitacchlāghyaṃ tavāmbike

कोपं संहर देवेशि सर्वान्तर्यामिरूपिणि ।त्वया यथा प्रेर्यतेऽयं करोति स तथा जनः॥ 27 ॥

kopaṃ saṃhara deveśi sarvāntaryāmirūpiṇi | tvayā yathā preryate'yaṃ karoti sa tathā janaḥ

नान्या गतिर्जनस्यास्य किं पश्यसि पुनः पुनः ।यथेच्छसि तथा कर्तुं समर्थासि महेश्वरि॥ 28 ॥

nānyā gatirjanasyāsya kiṃ paśyasi punaḥ punaḥ | yathecchasi tathā kartuṃ samarthāsi maheśvari

समुद्धर महेशानि सङ्कटात्परमोत्थितात् ।जीवनेन विनास्माकं कथं स्यात्स्थितिरम्बिके॥ 29 ॥

samuddhara maheśāni saṅkaṭātparamotthitāt | jīvanena vināsmākaṃ kathaṃ syātsthitirambike

प्रसीद त्वं महेशानि प्रसीद जगदम्बिके ।अनन्तकोटिब्रह्माण्डनायिके ते नमो नमः॥ 30 ॥

prasīda tvaṃ maheśāni prasīda jagadambike | anantakoṭibrahmāṇḍanāyike te namo namaḥ

नमः कूटस्थरूपायै चिद्रूपायै नमो नमः ।नमो वेदान्तवेद्यायै भुवनेश्यै नमो नमः॥ 31 ॥

namaḥ kūṭastharūpāyai cidrūpāyai namo namaḥ | namo vedāntavedyāyai bhuvaneśyai namo namaḥ

नेति नेतीति वाक्यैर्या बोध्यते सकलागमैः ।तां सर्वकारणां देवीं सर्वभावेन सन्नताः॥ 32 ॥

neti netīti vākyairyā bodhyate sakalāgamaiḥ | tāṃ sarvakāraṇāṃ devīṃ sarvabhāvena sannatāḥ

इति सम्प्रार्थिता देवी भुवनेशी महेश्वरी ।अनन्ताक्षिमयं रूपं दर्शयामास पार्वती॥ 33 ॥

iti samprārthitā devī bhuvaneśī maheśvarī | anantākṣimayaṃ rūpaṃ darśayāmāsa pārvatī

नीलाञ्जनसमप्रख्यं नीलपद्मायतेक्षणम् ।सुकर्कशसमोत्तुङ्गवृत्तपीनघनस्तनम्॥ 34 ॥

nīlāñjanasamaprakhyaṃ nīlapadmāyatekṣaṇam | sukarkaśasamottuṅgavṛttapīnaghanastanam

बाणमुष्टिं च कमलं पुष्पपल्लवमूलकान् ।शाकादीन्फलसंयुक्ताननन्तरससंयुतान्॥ 35 ॥

bāṇamuṣṭiṃ ca kamalaṃ puṣpapallavamūlakān | śākādīnphalasaṃyuktānanantarasasaṃyutān

क्षुत्तृड्जरापहान् हस्तैर्बिभ्रती च महाधनुः ।सर्वसौन्दर्यसारं तद्रूपं लावण्यशोभितम्॥ 36 ॥

kṣuttṛḍjarāpahān hastairbibhratī ca mahādhanuḥ | sarvasaundaryasāraṃ tadrūpaṃ lāvaṇyaśobhitam

कोटिसूर्यप्रतीकाशं करुणारससागरम् ।दर्शयित्वा जगद्धात्री सानन्तनयनोद्भवा॥ 37 ॥

koṭisūryapratīkāśaṃ karuṇārasasāgaram | darśayitvā jagaddhātrī sānantanayanodbhavā

मोचयामास लोकेषु वारिधारां सहस्रशः ।नवरात्रं महावृष्टिरभून्नेत्रोद्भवैर्जलैः॥ 38 ॥

mocayāmāsa lokeṣu vāridhārāṃ sahasraśaḥ | navarātraṃ mahāvṛṣṭirabhūnnetrodbhavairjalaiḥ

दुःखितान्वीक्ष्य सकलान्नेत्राश्रूणि विमुञ्चती ।तर्पितास्तेन ते लोका ओषध्यः सकला अपि॥ 39 ॥

duḥkhitānvīkṣya sakalānnetrāśrūṇi vimuñcatī | tarpitāstena te lokā oṣadhyaḥ sakalā api

नदीनदप्रवाहास्तैर्जलैः समभवन्नृप ।निलीय संस्थिताः पूर्वं सुरास्ते निर्गता बहिः॥ 40 ॥

nadīnadapravāhāstairjalaiḥ samabhavannṛpa | nilīya saṃsthitāḥ pūrvaṃ surāste nirgatā bahiḥ

मिलित्वा ससुरा विप्रा देवीं समभितुष्टुवुः ।नमो वेदान्तवेद्ये ते नमो ब्रह्मस्वरूपिणि॥ 41 ॥

militvā sasurā viprā devīṃ samabhituṣṭuvuḥ | namo vedāntavedye te namo brahmasvarūpiṇi

स्वमायया सर्वजगद्विधात्र्यै ते नमो नमः ।भक्तकल्पद्रुमे देवि भक्तार्थं देहधारिणि॥ 42 ॥

svamāyayā sarvajagadvidhātryai te namo namaḥ | bhaktakalpadrume devi bhaktārthaṃ dehadhāriṇi

नित्यतृप्ते निरुपमे भुवनेश्वरि ते नमः ।अस्मच्छान्त्यर्थमतुलं लोचनानां सहस्रकम्॥ 43 ॥

nityatṛpte nirupame bhuvaneśvari te namaḥ | asmacchāntyarthamatulaṃ locanānāṃ sahasrakam

त्वया यतो धृतं देवि शताक्षी त्वं ततो भव ।क्षुधया पीडिता मातः स्तोतुं शक्तिर्न चास्ति नः॥ 44 ॥

tvayā yato dhṛtaṃ devi śatākṣī tvaṃ tato bhava | kṣudhayā pīḍitā mātaḥ stotuṃ śaktirna cāsti naḥ

कृपां कुरु महेशानि वेदानप्याहराम्बिके ।इति तेषां वचः श्रुत्वा शाकान्स्वकरसंस्थितान्॥ 45 ॥

kṛpāṃ kuru maheśāni vedānapyāharāmbike | iti teṣāṃ vacaḥ śrutvā śākānsvakarasaṃsthitān

स्वादूनि फलमूलानि भक्षणार्थं ददौ शिवा ।नानाविधानि चान्नानि पशुभोज्यानि यानि च॥ 46 ॥

svādūni phalamūlāni bhakṣaṇārthaṃ dadau śivā | nānāvidhāni cānnāni paśubhojyāni yāni ca

काम्यानन्तरसैर्युक्तान्यानवीनोद्भवं ददौ ।शाकम्भरीति नामापि तद्दिनात्समभून्नृप॥ 47 ॥

kāmyānantarasairyuktānyānavīnodbhavaṃ dadau | śākambharīti nāmāpi taddinātsamabhūnnṛpa

ततः कोलाहले जाते दूतवाक्येन बोधितः ।ससैन्यः सायुधो योद्धुं दुर्गमाख्योऽसुरो ययौ॥ 48 ॥

tataḥ kolāhale jāte dūtavākyena bodhitaḥ | sasainyaḥ sāyudho yoddhuṃ durgamākhyo'suro yayau

सहस्राक्षौहिणीयुक्तः शरान्मुञ्चंस्त्वरान्वितः ।रुरोध देवसैन्यं तद्यद्देव्यग्रे स्थितं पुरा॥ 49 ॥

sahasrākṣauhiṇīyuktaḥ śarānmuñcaṃstvarānvitaḥ | rurodha devasainyaṃ tadyaddevyagre sthitaṃ purā

तथा विप्रगणं चैव रोधयामास सर्वतः ।ततः किलकिला शब्दः समभूद्देवमण्डले॥ 50 ॥

tathā vipragaṇaṃ caiva rodhayāmāsa sarvataḥ | tataḥ kilakilā śabdaḥ samabhūddevamaṇḍale

त्राहि त्राहीति वाक्यानि प्रोचुः सर्वे द्विजामराः ।ततस्तेजोमयं चक्रं देवानां परितः शिवा॥ 51 ॥

trāhi trāhīti vākyāni procuḥ sarve dvijāmarāḥ | tatastejomayaṃ cakraṃ devānāṃ paritaḥ śivā

चकार रक्षणार्थाय स्वयं तस्माद् बहिः स्थिता ।ततः समभवद्युद्धं देव्या दैत्यस्य चोभयोः॥ 52 ॥

cakāra rakṣaṇārthāya svayaṃ tasmād bahiḥ sthitā | tataḥ samabhavadyuddhaṃ devyā daityasya cobhayoḥ

शरवर्षसमाच्छन्नं सूर्यमण्डलमद्भुतम् ।परस्परशरोद्घर्षसमुद्भूताग्निसुप्रभम्॥ 53 ॥

śaravarṣasamācchannaṃ sūryamaṇḍalamadbhutam | parasparaśarodgharṣasamudbhūtāgnisuprabham

कठोरज्याटणत्कारबधिरीकृतदिक्तटम् ।ततो देवीशरीरात्तु निर्गतास्तीव्रशक्तयः॥ 54 ॥

kaṭhorajyāṭaṇatkārabadhirīkṛtadiktaṭam | tato devīśarīrāttu nirgatāstīvraśaktayaḥ

कालिका तारिणी बाला त्रिपुरा भैरवी रमा ।बगला चैव मातङ्गी तथा त्रिपुरसुन्दरी॥ 55 ॥

kālikā tāriṇī bālā tripurā bhairavī ramā | bagalā caiva mātaṅgī tathā tripurasundarī

कामाक्षी तुलजा देवी जम्भिनी मोहिनी तथा ।छिन्नमस्ता गुह्यकाली दशसाहस्रबाहुका॥ 56 ॥

kāmākṣī tulajā devī jambhinī mohinī tathā | chinnamastā guhyakālī daśasāhasrabāhukā

द्वात्रिंशच्छक्तयश्चान्याश्चतुष्षष्टिमिताः पराः ।असङ्ख्यातास्ततो देव्यः समुद्भूतास्तु सायुधाः॥ 57 ॥

dvātriṃśacchaktayaścānyāścatuṣṣaṣṭimitāḥ parāḥ | asaṅkhyātāstato devyaḥ samudbhūtāstu sāyudhāḥ

मृदङ्गशङ्खवीणादिनादितं सङ्गरस्थलम् ।शक्तिभिर्दैत्यसैन्ये तु नाशितेऽक्षौहिणीशते॥ 58 ॥

mṛdaṅgaśaṅkhavīṇādināditaṃ saṅgarasthalam | śaktibhirdaityasainye tu nāśite'kṣauhiṇīśate

अग्रेसरः समभवद्दुर्गमो वाहिनीपतिः ।शक्तिभिः सह युद्धं च चकार प्रथमं रिपुः॥ 59 ॥

agresaraḥ samabhavaddurgamo vāhinīpatiḥ | śaktibhiḥ saha yuddhaṃ ca cakāra prathamaṃ ripuḥ

महद्युद्धं समभवद्यत्राभूद्रक्तवाहिनी ।अक्षौहिण्यस्तु ताः सर्वा विनष्टा दशभिर्दिनैः॥ 60 ॥

mahadyuddhaṃ samabhavadyatrābhūdraktavāhinī | akṣauhiṇyastu tāḥ sarvā vinaṣṭā daśabhirdinaiḥ

तत एकादशे प्राप्ते दिने परमदारुणे ।रक्तमाल्याम्बरधरो रक्तगन्धानुलेपनः॥ 61 ॥

tata ekādaśe prāpte dine paramadāruṇe | raktamālyāmbaradharo raktagandhānulepanaḥ

कृत्वोत्सवं महान्तं तु युद्धाय रथसंस्थितः ।संरम्भेणैव महता शक्तीः सर्वा विजित्य च॥ 62 ॥

kṛtvotsavaṃ mahāntaṃ tu yuddhāya rathasaṃsthitaḥ | saṃrambheṇaiva mahatā śaktīḥ sarvā vijitya ca

महादेवीरथाग्रे तु स्वरथं संन्यवेशयत् ।ततोऽभवन्महद्युद्धं देव्या दैत्यस्य चोभयोः॥ 63 ॥

mahādevīrathāgre tu svarathaṃ saṃnyaveśayat | tato'bhavanmahadyuddhaṃ devyā daityasya cobhayoḥ

प्रहरद्वयपर्यन्तं हृदयत्रासकारकम् ।ततः पञ्चदशात्युग्रबाणान्देवी मुमोच ह॥ 64 ॥

praharadvayaparyantaṃ hṛdayatrāsakārakam | tataḥ pañcadaśātyugrabāṇāndevī mumoca ha

चतुर्भिश्चतुरो वाहान्बाणेनैकेन सारथिम् ।द्वाभ्यां नेत्रे भुजौ द्वाभ्यां ध्वजमेकेन पत्रिणा॥ 65 ॥

caturbhiścaturo vāhānbāṇenaikena sārathim | dvābhyāṃ netre bhujau dvābhyāṃ dhvajamekena patriṇā

पञ्चभिर्हृदयं तस्य विव्याध जगदम्बिका ।ततो वमन् स रुधिरं ममार पुर ईशितुः॥ 66 ॥

pañcabhirhṛdayaṃ tasya vivyādha jagadambikā | tato vaman sa rudhiraṃ mamāra pura īśituḥ

तस्य तेजस्तु निर्गत्य देवीरूपे विवेश ह ।हते तस्मिन्महावीर्ये शान्तमासीज्जगत्त्रयम्॥ 67 ॥

tasya tejastu nirgatya devīrūpe viveśa ha | hate tasminmahāvīrye śāntamāsījjagattrayam

ततो ब्रह्मादयः सर्वे तुष्टुवुर्जगदम्बिकाम् ।पुरस्कृत्य हरीशानौ भक्त्या गद्गदया गिरा॥ 68 ॥

tato brahmādayaḥ sarve tuṣṭuvurjagadambikām | puraskṛtya harīśānau bhaktyā gadgadayā girā

देवा ऊचुः ।जगद्भ्रमविवर्तैककारणे परमेश्वरि ।नमः शाकम्भरि शिवे नमस्ते शतलोचने॥ 69 ॥

devā ūcuḥ | jagadbhramavivartaikakāraṇe parameśvari | namaḥ śākambhari śive namaste śatalocane

सर्वोपनिषदुद्घुष्टे दुर्गमासुरनाशिनि ।नमो मायेश्वरि शिवे पञ्चकोशान्तरस्थिते॥ 70 ॥

sarvopaniṣadudghuṣṭe durgamāsuranāśini | namo māyeśvari śive pañcakośāntarasthite

चेतसा निर्विकल्पेन यां ध्यायन्ति मुनीश्वराः ।प्रणवार्थस्वरूपां तां भजामो भुवनेश्वरीम्॥ 71 ॥

cetasā nirvikalpena yāṃ dhyāyanti munīśvarāḥ | praṇavārthasvarūpāṃ tāṃ bhajāmo bhuvaneśvarīm

अनन्तकोटिब्रह्माण्डजननीं दिव्यविग्रहाम् ।ब्रह्मविष्ण्वादिजननीं सर्वभावैर्नता वयम्॥ 72 ॥

anantakoṭibrahmāṇḍajananīṃ divyavigrahām | brahmaviṣṇvādijananīṃ sarvabhāvairnatā vayam

कः कुर्यात्पामरान्दृष्ट्वा रोदनं सकलेश्वरः ।सदयां परमेशानीं शताक्षीं मातरं विना॥ 73 ॥

kaḥ kuryātpāmarāndṛṣṭvā rodanaṃ sakaleśvaraḥ | sadayāṃ parameśānīṃ śatākṣīṃ mātaraṃ vinā

इति स्तुता सुरैर्देवी ब्रह्मविष्ण्वादिभिर्वरैः ।पूजिता विविधैर्द्रव्यैः सन्तुष्टाभूच्च तत्क्षणे॥ 74 ॥

iti stutā surairdevī brahmaviṣṇvādibhirvaraiḥ | pūjitā vividhairdravyaiḥ santuṣṭābhūcca tatkṣaṇe

प्रसन्ना सा तदा देवी वेदानाहृत्य सा ददौ ।ब्राह्मणेभ्यो विशेषेण प्रोवाच पिकभाषिणी॥ 75 ॥

prasannā sā tadā devī vedānāhṛtya sā dadau | brāhmaṇebhyo viśeṣeṇa provāca pikabhāṣiṇī

ममेयं तनुरुत्कृष्टा पालनीया विशेषतः ।यया विनानर्थ एष जातो दृष्टोऽधुनैव हि॥ 76 ॥

mameyaṃ tanurutkṛṣṭā pālanīyā viśeṣataḥ | yayā vinānartha eṣa jāto dṛṣṭo'dhunaiva hi

पूज्याहं सर्वदा सेव्या युष्माभिः सर्वदैव हि ।नातः परतरं किञ्चित्कल्याणायोपदिश्यते॥ 77 ॥

pūjyāhaṃ sarvadā sevyā yuṣmābhiḥ sarvadaiva hi | nātaḥ parataraṃ kiñcitkalyāṇāyopadiśyate

पठनीयं ममैतद्धि माहात्म्यं सर्वदोत्तमम् ।तेन तुष्टा भविष्यामि हरिष्यामि तथापदः॥ 78 ॥

paṭhanīyaṃ mamaitaddhi māhātmyaṃ sarvadottamam | tena tuṣṭā bhaviṣyāmi hariṣyāmi tathāpadaḥ

दुर्गमासुरहन्त्रीत्वाद्दुर्गेति मम नाम यः ।गृह्णाति च शताक्षीति मायां भित्त्वा व्रजत्यसौ॥ 79 ॥

durgamāsurahantrītvāddurgeti mama nāma yaḥ | gṛhṇāti ca śatākṣīti māyāṃ bhittvā vrajatyasau

किमुक्तेनात्र बहुना सारं वक्ष्यामि तत्त्वतः ।संसेव्याहं सदा देवाः सर्वैरपि सुरासुरैः॥ 80 ॥

kimuktenātra bahunā sāraṃ vakṣyāmi tattvataḥ | saṃsevyāhaṃ sadā devāḥ sarvairapi surāsuraiḥ

इत्युक्त्वान्तर्हिता देवी देवानां चैव पश्यताम् ।सन्तोषं जनयन्त्येवं सच्चिदनन्दरूपिणी॥ 81 ॥

ityuktvāntarhitā devī devānāṃ caiva paśyatām | santoṣaṃ janayantyevaṃ saccidanandarūpiṇī

एतत्ते सर्वमाख्यातं रहस्यं परमं महत् ।गोपनीयं प्रयत्नेन सर्वकल्याणकारकम्॥ 82 ॥

etatte sarvamākhyātaṃ rahasyaṃ paramaṃ mahat | gopanīyaṃ prayatnena sarvakalyāṇakārakam

य इमं शृणुयान्नित्यमध्यायं भक्तितत्परः ।सर्वान्कामानवाप्नोति देवीलोके महीयते॥ 83 ॥

ya imaṃ śṛṇuyānnityamadhyāyaṃ bhaktitatparaḥ | sarvānkāmānavāpnoti devīloke mahīyate