Parva 3, Adhyāya 120

भगवता श्रीकृष्णेन यादवसेनासहितं पुष्करतीर्थं गत्वा हंसडिम्बकयोः प्रतीक्षणं प्रविश्य स पुरं विष्णोः सात्यकिः शिनिपुङ्गवः ।आचचक्षेऽथ कृष्णाय यथा वृत्तं तयोस्तथा॥ 1 ॥

bhagavatā śrīkṛṣṇena yādavasenāsahitaṃ puṣkaratīrthaṃ gatvā haṃsaḍimbakayoḥ pratīkṣaṇaṃ praviśya sa puraṃ viṣṇoḥ sātyakiḥ śinipuṅgavaḥ | ācacakṣe'tha kṛṣṇāya yathā vṛttaṃ tayostathā

ततः प्रभाते विमले केशवः केशिसूदनः ।बलाध्यक्षानुवाचेदं चक्रपाणिर्गदाधरः॥ 2 ॥

tataḥ prabhāte vimale keśavaḥ keśisūdanaḥ | balādhyakṣānuvācedaṃ cakrapāṇirgadādharaḥ

सन्नह्यतां बलं सर्वं रथकुञ्जरवाजिमत् ।अनेकभेरीपणवं प्रासासिपरिघाकुलम्॥ 3 ॥

sannahyatāṃ balaṃ sarvaṃ rathakuñjaravājimat | anekabherīpaṇavaṃ prāsāsiparighākulam

सध्वजं सपताकं च सालङ्कारपरिच्छदम् ।ते तथेति प्रतिज्ञाय सर्वं चक्रुरधीनगाः॥ 4 ॥

sadhvajaṃ sapatākaṃ ca sālaṅkāraparicchadam | te tatheti pratijñāya sarvaṃ cakruradhīnagāḥ

आदाय सुदृढं चापं रथमारुह्य दंशिताः ।अग्रतो जग्मुरत्यर्थं सेनायाः पुरुषोत्तमाः॥ 5 ॥

ādāya sudṛḍhaṃ cāpaṃ rathamāruhya daṃśitāḥ | agrato jagmuratyarthaṃ senāyāḥ puruṣottamāḥ

सात्यकिश्च तथा राजन् प्रगृहीतशरासनः ।बभौ क्रोधसमायुक्तो जगामाग्रे महाबलः॥ 6 ॥

sātyakiśca tathā rājan pragṛhītaśarāsanaḥ | babhau krodhasamāyukto jagāmāgre mahābalaḥ

अन्ये च यादवाः शूरा प्रगृहीतमहायुधाः ।सिंहनादं प्रकुर्वन्तो जग्मुरत्यर्थमुत्तमाः॥ 7 ॥

anye ca yādavāḥ śūrā pragṛhītamahāyudhāḥ | siṃhanādaṃ prakurvanto jagmuratyarthamuttamāḥ

हरिस्तु रथमारुह्य संस्कृतं दारुकेण ह ।शार्ङ्गं भारसहं घोरं गृहीत्वा सशरं धनुः॥ 8 ॥

haristu rathamāruhya saṃskṛtaṃ dārukeṇa ha | śārṅgaṃ bhārasahaṃ ghoraṃ gṛhītvā saśaraṃ dhanuḥ

चक्रपाणिस्तदा शङ्खी गदाशरवरासिमान् ।बद्धगोधाङ्गुलित्राणः पीतवासा जनार्दनः॥ 9 ॥

cakrapāṇistadā śaṅkhī gadāśaravarāsimān | baddhagodhāṅgulitrāṇaḥ pītavāsā janārdanaḥ

पद्ममालावृतोरस्को नवजीमूतसन्निभः ।ययौ रथगतो विप्रैः स्तूयमानो मुदान्वितैः॥ 10 ॥

padmamālāvṛtorasko navajīmūtasannibhaḥ | yayau rathagato vipraiḥ stūyamāno mudānvitaiḥ

सूतैर्मागधपुत्रैश्च गीयमानस्ततस्ततः ।आनीय सेनां सकलां ययौ काष्ठामथोत्तराम्॥ 11 ॥

sūtairmāgadhaputraiśca gīyamānastatastataḥ | ānīya senāṃ sakalāṃ yayau kāṣṭhāmathottarām

पाञ्चजन्यं मुखे न्यस्य सर्वप्राणेन केशवः ।दध्मौ महारवं कुर्वञ्छत्रूणां भयवर्धनम्॥ 12 ॥

pāñcajanyaṃ mukhe nyasya sarvaprāṇena keśavaḥ | dadhmau mahāravaṃ kurvañchatrūṇāṃ bhayavardhanam

आध्मातस्तेन हरिणा स चक्रे शङ्खराट् ध्रुवम् ।रवः स रोदसी राजन् पूरयामास सर्वतः॥ 13 ॥

ādhmātastena hariṇā sa cakre śaṅkharāṭ dhruvam | ravaḥ sa rodasī rājan pūrayāmāsa sarvataḥ

तस्मिञ्छङ्खे तथाऽऽध्माते दध्मुः शङ्खान्सहस्रशः ।भेर्यश्चापि समाध्माता मृदङ्गा बहवो नृप॥ 14 ॥

tasmiñchaṅkhe tathā''dhmāte dadhmuḥ śaṅkhānsahasraśaḥ | bheryaścāpi samādhmātā mṛdaṅgā bahavo nṛpa

नेदुरत्यर्थमतुलं घर्मान्ते जलदा यथा ।अथाययुर्महाराज पुष्करं पुण्यवर्धनम्॥ 15 ॥

neduratyarthamatulaṃ gharmānte jaladā yathā | athāyayurmahārāja puṣkaraṃ puṇyavardhanam

सरसस्तस्य राजेन्द्र पुष्करस्य नृपोत्तमाः ।प्रतीक्ष्य हंसडिम्भकौ युद्धाय समवस्थिताः॥ 16 ॥

sarasastasya rājendra puṣkarasya nṛpottamāḥ | pratīkṣya haṃsaḍimbhakau yuddhāya samavasthitāḥ

निवेशं कारयामासुर्यादवाः सर्व एव हि ।स्वं स्वं ययुः सुखं राजन् प्रगृहीतकुटीमठम्॥ 17 ॥

niveśaṃ kārayāmāsuryādavāḥ sarva eva hi | svaṃ svaṃ yayuḥ sukhaṃ rājan pragṛhītakuṭīmaṭham

भगवानपि गोविन्दः सरो दृष्ट्वा सुशोभनम् ।उपस्पृश्य जले तस्मिन् प्रणम्य यतिपुङ्गवान्॥ 18 ॥

bhagavānapi govindaḥ saro dṛṣṭvā suśobhanam | upaspṛśya jale tasmin praṇamya yatipuṅgavān

तयोरागमनं लिप्सुरास्ते तीरे यथासुखम् ।शृण्वन् वेदध्वनिं विष्णुर्ब्राह्मणानां समन्ततः॥ 19 ॥

tayorāgamanaṃ lipsurāste tīre yathāsukham | śṛṇvan vedadhvaniṃ viṣṇurbrāhmaṇānāṃ samantataḥ