Parva 3, Adhyāya 91

पौण्ड्रकेन राजानां सभायां स्वकं शङ्ख, चक्रादि युक्तं वासुदेवं घोषयित्वा श्रीकृष्णस्य पराजयितुं काङ्क्षाकरणं एतस्मिन्नेव काले तु पौण्ड्रो नृपवरोत्तमः ।बलवान् सत्त्वसम्पन्नो योद्धा विपुलविक्रमः॥ 1 ॥

pauṇḍrakena rājānāṃ sabhāyāṃ svakaṃ śaṅkha, cakrādi yuktaṃ vāsudevaṃ ghoṣayitvā śrīkṛṣṇasya parājayituṃ kāṅkṣākaraṇaṃ etasminneva kāle tu pauṇḍro nṛpavarottamaḥ | balavān sattvasampanno yoddhā vipulavikramaḥ

वृष्णिशत्रुस्तदा राजा कृष्णद्वेषी बलात् तदा ।नृपान् सर्वान् समाहूय प्रोवाच नृपसंसदि॥ 2 ॥

vṛṣṇiśatrustadā rājā kṛṣṇadveṣī balāt tadā | nṛpān sarvān samāhūya provāca nṛpasaṃsadi

जिता च पृथिवी सर्वा जिताश्च नृपसत्तमाः ।वृष्णयस्ते बलोन्मत्ताः कृष्णमाश्रित्य गर्विताः॥ 3 ॥

jitā ca pṛthivī sarvā jitāśca nṛpasattamāḥ | vṛṣṇayaste balonmattāḥ kṛṣṇamāśritya garvitāḥ

दास्यन्ति मे करं सर्वे न हि ते कृष्णसंश्रयात् ।स तु कृष्णश्चक्रबलान्मामवज्ञाय तिष्ठति॥ 4 ॥

dāsyanti me karaṃ sarve na hi te kṛṣṇasaṃśrayāt | sa tu kṛṣṇaścakrabalānmāmavajñāya tiṣṭhati

अहं चक्रीति गर्वोऽभूत्तस्य गोपस्य सर्वदा ।शङ्खी चक्री गदी शार्ङ्गी शरी तूणी सहायवान्॥ 5 ॥

ahaṃ cakrīti garvo'bhūttasya gopasya sarvadā | śaṅkhī cakrī gadī śārṅgī śarī tūṇī sahāyavān

एवमादिर्महागर्वस्तस्य सम्प्रति वर्तते ।लोके च मम यन्नाम वासुदेवेति विश्रुतम्॥ 6 ॥

evamādirmahāgarvastasya samprati vartate | loke ca mama yannāma vāsudeveti viśrutam

अगृह्णान्मम तन्नाम गोपो मदबलान्वितः ।तस्य चक्रस्य यच्चक्रं ममापि निशितं महत्॥ 7 ॥

agṛhṇānmama tannāma gopo madabalānvitaḥ | tasya cakrasya yaccakraṃ mamāpi niśitaṃ mahat

गर्वहन्तृ सदा तस्य नाम्ना चापि सुदर्शनम् ।सहस्रारं महाघोरं तस्य चक्रस्य नाशनम्॥ 8 ॥

garvahantṛ sadā tasya nāmnā cāpi sudarśanam | sahasrāraṃ mahāghoraṃ tasya cakrasya nāśanam

अनेकमहतं चक्रं गोपजस्य नृपोत्तमाः ।ममाप्येतद् धनुर्दिव्यं शार्ङ्गं नाम महारवम्॥ 9 ॥

anekamahataṃ cakraṃ gopajasya nṛpottamāḥ | mamāpyetad dhanurdivyaṃ śārṅgaṃ nāma mahāravam

गदा कौमोदकी नाम ममेयं बृहती दृढा ।कालायससहस्रस्य भारेण सुकृता मया॥ 10 ॥

gadā kaumodakī nāma mameyaṃ bṛhatī dṛḍhā | kālāyasasahasrasya bhāreṇa sukṛtā mayā

खड्गो नन्दकनामासौ ममायं विपुलो दृढः ।अन्तकस्यान्तको घोरस्तस्य खड्गस्य नाशकः॥ 11 ॥

khaḍgo nandakanāmāsau mamāyaṃ vipulo dṛḍhaḥ | antakasyāntako ghorastasya khaḍgasya nāśakaḥ

तत्राहं च गदी खड्गी शङ्खी चक्री तनुत्रवान् ।युधि जेता च कृष्णस्य नात्र कार्या विचारणा॥ 12 ॥

tatrāhaṃ ca gadī khaḍgī śaṅkhī cakrī tanutravān | yudhi jetā ca kṛṣṇasya nātra kāryā vicāraṇā

मां च ब्रूत नृपाश्चैव गदिनं चक्रिणं तथा ।शङ्खिनं शार्ङ्गिणं वीरं ब्रूत नित्यं नृपोत्तमाः॥ 13 ॥

māṃ ca brūta nṛpāścaiva gadinaṃ cakriṇaṃ tathā | śaṅkhinaṃ śārṅgiṇaṃ vīraṃ brūta nityaṃ nṛpottamāḥ

वासुदेवेति मां ब्रूत न तु गोपं यदूत्तमम् ।एकोऽहं वासुदेवो हि हत्वा तं गोपदारकम्॥ 14 ॥

vāsudeveti māṃ brūta na tu gopaṃ yadūttamam | eko'haṃ vāsudevo hi hatvā taṃ gopadārakam

सख्युर्मम बलाद्धन्ता नरकस्य महात्मनः ।मां तथा यदि न ब्रूत दण्ड्या भारशतैः शतम्॥ 15 ॥

sakhyurmama balāddhantā narakasya mahātmanaḥ | māṃ tathā yadi na brūta daṇḍyā bhāraśataiḥ śatam

सुवर्णस्य च निष्कस्य धान्यस्य बहुशस्तदा ।तथा ब्रुवति राजेन्द्रे मनसा दुस्सहं यथा॥ 16 ॥

suvarṇasya ca niṣkasya dhānyasya bahuśastadā | tathā bruvati rājendre manasā dussahaṃ yathā

केचिल्लज्जासमायुक्ता आसंस्ते बलवत्तराः ।रसज्ञा बलवीर्यस्य राजानस्ते सदा नृप॥ 17 ॥

kecillajjāsamāyuktā āsaṃste balavattarāḥ | rasajñā balavīryasya rājānaste sadā nṛpa

अपरे तु नृपा राजन्नेवमेवेति चुक्रुशुः ।अन्ये बलमदोत्सिक्ता जेष्यामः केशवं रणे॥ 18 ॥

apare tu nṛpā rājannevameveti cukruśuḥ | anye balamadotsiktā jeṣyāmaḥ keśavaṃ raṇe