Skandha 10, Adhyāya 7

सूत उवाच ।इति वाक्यं समाकर्ण्य विबुधानां द्विजोत्तमः ।करिष्ये कार्यमेतद्वः प्रत्युवाच ततो मुनिः॥ 1 ॥

sūta uvāca | iti vākyaṃ samākarṇya vibudhānāṃ dvijottamaḥ | kariṣye kāryametadvaḥ pratyuvāca tato muniḥ

अङ्गीकृते तदा कार्ये मुनिना कुम्भजन्मना ।देवाः प्रमुदिताः सर्वे बभूबुर्द्विजसत्तमाः॥ 2 ॥

aṅgīkṛte tadā kārye muninā kumbhajanmanā | devāḥ pramuditāḥ sarve babhūburdvijasattamāḥ

ते देवाः स्वानि धिष्ण्यानि भेजिरे मुनिवाक्यतः ।पत्नीं मुनिवरः श्रीमानुवाच नृपकन्यकाम्॥ 3 ॥

te devāḥ svāni dhiṣṇyāni bhejire munivākyataḥ | patnīṃ munivaraḥ śrīmānuvāca nṛpakanyakām

अये नृपसुते प्राप्तो विघ्नोऽनर्थस्य कारकः ।भानुमार्गनिरोधेन कृतो विन्ध्यमहीभृता॥ 4 ॥

aye nṛpasute prāpto vighno'narthasya kārakaḥ | bhānumārganirodhena kṛto vindhyamahībhṛtā

आज्ञातं कारणं तच्च स्मृतं वाक्यं पुरातनम् ।काशीमुद्दिश्य यद्गीतं मुनिभिस्तत्त्वदर्शिभिः॥ 5 ॥

ājñātaṃ kāraṇaṃ tacca smṛtaṃ vākyaṃ purātanam | kāśīmuddiśya yadgītaṃ munibhistattvadarśibhiḥ

अविमुक्तं न मोक्तव्यं सर्वथैव मुमुक्षुभिः ।किन्तु विघ्ना भविष्यन्ति काश्यां निवसतां सताम्॥ 6 ॥

avimuktaṃ na moktavyaṃ sarvathaiva mumukṣubhiḥ | kintu vighnā bhaviṣyanti kāśyāṃ nivasatāṃ satām

सोऽन्तरायो मया प्राप्तः काश्यां निवसता प्रिये ।इत्येवमुक्त्वा भार्यां तां मुनिः परमतापनः॥ 7 ॥

so'ntarāyo mayā prāptaḥ kāśyāṃ nivasatā priye | ityevamuktvā bhāryāṃ tāṃ muniḥ paramatāpanaḥ

मणिकर्ण्यां समाप्लुत्य दृष्ट्वा विश्वेश्वरं विभुम् ।दण्डपाणिं समभ्यर्च्य कालराजं समागतः॥ 8 ॥

maṇikarṇyāṃ samāplutya dṛṣṭvā viśveśvaraṃ vibhum | daṇḍapāṇiṃ samabhyarcya kālarājaṃ samāgataḥ

कालराज महाबाहो भक्तानां भयहारक ।कथं दूरयसे पुर्याः काशीपुर्यास्त्वमीश्वरः॥ 9 ॥

kālarāja mahābāho bhaktānāṃ bhayahāraka | kathaṃ dūrayase puryāḥ kāśīpuryāstvamīśvaraḥ

त्वं काशीवासविघ्नानां नाशको भक्तरक्षकः ।मां किं दूरयसे स्वामिन् भक्तार्तिविनिवारक॥ 10 ॥

tvaṃ kāśīvāsavighnānāṃ nāśako bhaktarakṣakaḥ | māṃ kiṃ dūrayase svāmin bhaktārtivinivāraka

परापवादो नोक्तो मे न पैशुन्यं न चानृतम् ।केन कर्मविपाकेन काश्या दूरं करोषि माम्॥ 11 ॥

parāpavādo nokto me na paiśunyaṃ na cānṛtam | kena karmavipākena kāśyā dūraṃ karoṣi mām

एवं प्रार्थ्य च तं कालनाथं कुम्भोद्भवो मुनिः ।जगाम साक्षिविघ्नेशं सर्वविघ्ननिवारणम्॥ 12 ॥

evaṃ prārthya ca taṃ kālanāthaṃ kumbhodbhavo muniḥ | jagāma sākṣivighneśaṃ sarvavighnanivāraṇam

तं दृष्ट्वाभ्यर्च्य सम्प्रार्थ्य ततः पुर्या विनिर्गतः ।लोपामुद्रापतिः श्रीमानगस्त्यो दक्षिणां दिशम्॥ 13 ॥

taṃ dṛṣṭvābhyarcya samprārthya tataḥ puryā vinirgataḥ | lopāmudrāpatiḥ śrīmānagastyo dakṣiṇāṃ diśam

काशीविरहसन्तप्तो महाभाग्यनिधिर्मुनिः ।संस्मृत्यानुक्षणं काशीं जगाम सह भार्यया॥ 14 ॥

kāśīvirahasantapto mahābhāgyanidhirmuniḥ | saṃsmṛtyānukṣaṇaṃ kāśīṃ jagāma saha bhāryayā

तपोयानमिवारुह्य निमिषार्धेन वै मुनिः ।अग्रे ददर्श तं विन्ध्यं रुद्धाम्बरमथोन्नतम्॥ 15 ॥

tapoyānamivāruhya nimiṣārdhena vai muniḥ | agre dadarśa taṃ vindhyaṃ ruddhāmbaramathonnatam

चकम्पे चाचलस्तूर्णं दृष्ट्वैवाग्रे स्थितं मुनिम् ।गिरिः खर्वतरो भूत्वा विवक्षुरवनीमिव॥ 16 ॥

cakampe cācalastūrṇaṃ dṛṣṭvaivāgre sthitaṃ munim | giriḥ kharvataro bhūtvā vivakṣuravanīmiva

दण्डवत्पतितो भूमौ साष्टाङ्गं भक्तिभावितः ।तं दृष्ट्वा नम्रशिखरं विन्ध्यं नाम महागिरिम्॥ 17 ॥

daṇḍavatpatito bhūmau sāṣṭāṅgaṃ bhaktibhāvitaḥ | taṃ dṛṣṭvā namraśikharaṃ vindhyaṃ nāma mahāgirim

प्रसन्नवदनोऽगस्त्यो मुनिर्विन्ध्यमथाब्रवीत् ।वत्सैवं तिष्ठ तावत्त्वं यावदागम्यते मया॥ 18 ॥

prasannavadano'gastyo munirvindhyamathābravīt | vatsaivaṃ tiṣṭha tāvattvaṃ yāvadāgamyate mayā

अशक्तोऽहं गण्डशैलारोहणे तव पुत्रक ।एवमुक्त्वा मुनिर्याम्यदिशं प्रति गमोत्सुकः॥ 19 ॥

aśakto'haṃ gaṇḍaśailārohaṇe tava putraka | evamuktvā muniryāmyadiśaṃ prati gamotsukaḥ

आरुह्य तस्य शिखराण्यवारुहदनुक्रमात् ।गतो याम्यदिशं चापि श्रीशैलं प्रेक्ष्य वर्त्मनि॥ 20 ॥

āruhya tasya śikharāṇyavāruhadanukramāt | gato yāmyadiśaṃ cāpi śrīśailaṃ prekṣya vartmani

मलयाचलमासाद्य तत्राश्रमपरोऽभवत् ।सापि देवी तत्र विन्ध्यमागता मनुपूजिता॥ 21 ॥

malayācalamāsādya tatrāśramaparo'bhavat | sāpi devī tatra vindhyamāgatā manupūjitā

लोकेषु प्रथिता विन्ध्यवासिनीति च शौनक ।सूत उवाच ।एतच्चरित्रं परमं शत्रुनाशनमुत्तमम्॥ 22 ॥

lokeṣu prathitā vindhyavāsinīti ca śaunaka | sūta uvāca | etaccaritraṃ paramaṃ śatrunāśanamuttamam

अगस्त्यविन्ध्यनगयोराख्यानं पापनाशनम् ।राज्ञां विजयदं तच्च द्विजानां ज्ञानवर्धनम्॥ 23 ॥

agastyavindhyanagayorākhyānaṃ pāpanāśanam | rājñāṃ vijayadaṃ tacca dvijānāṃ jñānavardhanam

वैश्यानां धान्यधनदं शूद्राणां सुखदं तथा ।धर्मार्थी धर्ममाप्नोति धनार्थी धनमाप्नुयात्॥ 24 ॥

vaiśyānāṃ dhānyadhanadaṃ śūdrāṇāṃ sukhadaṃ tathā | dharmārthī dharmamāpnoti dhanārthī dhanamāpnuyāt

कामानवाप्नुयात्कामी भक्त्या चास्य सकृच्छ्रवात् ।एवं स्वायम्भुवमनुर्देवीमाराध्य भक्तितः॥ 25 ॥

kāmānavāpnuyātkāmī bhaktyā cāsya sakṛcchravāt | evaṃ svāyambhuvamanurdevīmārādhya bhaktitaḥ

लेभे राज्यं धरायाश्च निजमन्वन्तराश्रयम् ।इत्येतद्वर्णितं सौम्य मया मन्वन्तराश्रितम् ।आद्यं चरित्रं श्रीदेव्याः किं पुनः कथयामि ते॥ 26 ॥

lebhe rājyaṃ dharāyāśca nijamanvantarāśrayam | ityetadvarṇitaṃ saumya mayā manvantarāśritam | ādyaṃ caritraṃ śrīdevyāḥ kiṃ punaḥ kathayāmi te