Skandha 9, Adhyāya 31

श्रीनारायण उवाच ।शक्तेरुत्कीर्तनं श्रुत्वा सावित्री यमवक्त्रतः ।साश्रुनेत्रा सपुलका यमं पुनरुवाच सा॥ 1 ॥

śrīnārāyaṇa uvāca | śakterutkīrtanaṃ śrutvā sāvitrī yamavaktrataḥ | sāśrunetrā sapulakā yamaṃ punaruvāca sā

सावित्र्युवाच ।शक्तेरुत्कीर्तनं धर्म सकलोद्धारकारणम् ।श्रोतॄणां चैव वक्तॄणां जन्ममृत्युजराहरम्॥ 2 ॥

sāvitryuvāca | śakterutkīrtanaṃ dharma sakaloddhārakāraṇam | śrotṝṇāṃ caiva vaktṝṇāṃ janmamṛtyujarāharam

दानवानां च सिद्धानां तपसां च परं पदम् ।योगानां चैव वेदानां कीर्तनं सेवनं विभो॥ 3 ॥

dānavānāṃ ca siddhānāṃ tapasāṃ ca paraṃ padam | yogānāṃ caiva vedānāṃ kīrtanaṃ sevanaṃ vibho

मुक्तित्वममरत्वं च सर्वसिद्धित्वमेव च ।श्रीशक्तिसेवकस्यैव कलां नार्हन्ति षोडशीम्॥ 4 ॥

muktitvamamaratvaṃ ca sarvasiddhitvameva ca | śrīśaktisevakasyaiva kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīm

भजामि केन विधिना वद वेदविदांवर ।शुभकर्मविपाकं च श्रुतं नॄणां मनोहरम्॥ 5 ॥

bhajāmi kena vidhinā vada vedavidāṃvara | śubhakarmavipākaṃ ca śrutaṃ nṝṇāṃ manoharam

कर्माशुभविपाकं च तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ।इत्युक्त्वा च सती ब्रह्मन् भक्तिनम्रात्मकन्धरा॥ 6 ॥

karmāśubhavipākaṃ ca tanme vyākhyātumarhasi | ityuktvā ca satī brahman bhaktinamrātmakandharā

तुष्टाव धर्मराजं च वेदोक्तेन स्तवेन च ।सावित्र्युवाच ।तपसा धर्ममाराध्य पुष्करे भास्करः पुरा॥ 7 ॥

tuṣṭāva dharmarājaṃ ca vedoktena stavena ca | sāvitryuvāca | tapasā dharmamārādhya puṣkare bhāskaraḥ purā

धर्मं सूर्यः सुतं प्राप धर्मराजं नमाम्यहम् ।समता सर्वभूतेषु यस्य सर्वस्य साक्षिणः॥ 8 ॥

dharmaṃ sūryaḥ sutaṃ prāpa dharmarājaṃ namāmyaham | samatā sarvabhūteṣu yasya sarvasya sākṣiṇaḥ

अतो यन्नाम शमनमिति तं प्रणमाम्यहम् ।येनान्तश्च कृतो विश्वे सर्वेषां जीविनां परम्॥ 9 ॥

ato yannāma śamanamiti taṃ praṇamāmyaham | yenāntaśca kṛto viśve sarveṣāṃ jīvināṃ param

कामानुरूपं कालेन तं कृतान्तं नमाम्यहम् ।बिभर्ति दण्डं दण्डाय पापिनां शुद्धिहेतवे॥ 10 ॥

kāmānurūpaṃ kālena taṃ kṛtāntaṃ namāmyaham | bibharti daṇḍaṃ daṇḍāya pāpināṃ śuddhihetave

नमामि तं दण्डधरं यः शास्ता सर्वजीविनाम् ।विश्वं च कलयत्येव यः सर्वेषु च सन्ततम्॥ 11 ॥

namāmi taṃ daṇḍadharaṃ yaḥ śāstā sarvajīvinām | viśvaṃ ca kalayatyeva yaḥ sarveṣu ca santatam

अतीव दुर्निवार्यं च तं कालं प्रणमाम्यहम् ।तपस्वी ब्रह्मनिष्ठो यः संयमी सञ्जितेन्द्रियः॥ 12 ॥

atīva durnivāryaṃ ca taṃ kālaṃ praṇamāmyaham | tapasvī brahmaniṣṭho yaḥ saṃyamī sañjitendriyaḥ

जीवानां कर्मफलदस्तं यमं प्रणमाम्यहम् ।स्वात्मारामश्च सर्वज्ञो मित्रं पुण्यकृतां भवेत्॥ 13 ॥

jīvānāṃ karmaphaladastaṃ yamaṃ praṇamāmyaham | svātmārāmaśca sarvajño mitraṃ puṇyakṛtāṃ bhavet

पापिनां क्लेशदो यस्तं पुण्यमित्रं नमाम्यहम् ।यज्जन्म ब्रह्मणोंऽशेन ज्वलन्तं ब्रह्मतेजसा॥ 14 ॥

pāpināṃ kleśado yastaṃ puṇyamitraṃ namāmyaham | yajjanma brahmaṇoṃ'śena jvalantaṃ brahmatejasā

यो ध्यायति परं ब्रह्म तमीशं प्रणमाम्यहम् ।इत्युक्त्वा सा च सावित्री प्रणनाम यमं मुने॥ 15 ॥

yo dhyāyati paraṃ brahma tamīśaṃ praṇamāmyaham | ityuktvā sā ca sāvitrī praṇanāma yamaṃ mune

यमस्तां शक्तिभजनं कर्मपाकमुवाच ह ।इदं यमाष्टकं नित्यं प्रातरुत्थाय यः पठेत्॥ 16 ॥

yamastāṃ śaktibhajanaṃ karmapākamuvāca ha | idaṃ yamāṣṭakaṃ nityaṃ prātarutthāya yaḥ paṭhet

यमात्तस्य भयं नास्ति सर्वपापात्प्रमुच्यते ।महापापी यदि पठेन्नित्यं भक्तिसमन्वितः ।यमः करोति संशुद्धं कायव्यूहेन निश्चितम्॥ 17 ॥

yamāttasya bhayaṃ nāsti sarvapāpātpramucyate | mahāpāpī yadi paṭhennityaṃ bhaktisamanvitaḥ | yamaḥ karoti saṃśuddhaṃ kāyavyūhena niścitam