अध्याय 23
श्लोक 4.2.1
जनको ह वैदेहः कूर्चादुपावसर्पन्नुवाच नमस्तेऽस्तु याज्ञवल्क्यानु मा शाधीति ।स होवाच यथा वै सम्राण् महान्तमध्वानमेष्यन्रथं वा नावं वा समाददीतैवमेवैताभिरुपनिषद्भिः समाहितात्माऽस्यसि एवं वृन्दारक आढ्यः सन्नधीतवेद उक्तोपनिषत्क इतो विमुच्यमानः क्व गमिष्यसीति ।नाहं तद् भगवन् वेद यत्र गमिष्यामीत्यथ वै तेऽहं तद्वक्ष्यामि यत्र गमिष्यसीति ।ब्रवीतु भगवानिति
janako ha vaidehaḥ kūrcādupāvasarpannuvāca namaste'stu yājñavalkyānu mā śādhīti | sa hovāca yathā vai samrāṇ mahāntamadhvānameṣyanrathaṃ vā nāvaṃ vā samādadītaivamevaitābhirupaniṣadbhiḥ samāhitātmā'syasi evaṃ vṛndāraka āḍhyaḥ sannadhītaveda uktopaniṣatka ito vimucyamānaḥ kva gamiṣyasīti | nāhaṃ tad bhagavan veda yatra gamiṣyāmītyatha vai te'haṃ tadvakṣyāmi yatra gamiṣyasīti | bravītu bhagavāniti
English
Ganaka Vaideha, descending from his throne, said: 'I bow to you, O Yâgñavalkya, teach me.' Yâgñavalkya said: 'Your Majesty, as a man who wishes to make a long journey, would furnish himself with a chariot or a ship, thus is your mind well furnished by these Upanishads . You are honourable, and wealthy, you have learnt the Vedas and been told the Upanishads. Whither then will you go when departing hence?' Ganaka Vaideha said: 'Sir, I do not know whither I shall go.' Yâgñavalkya said: 'Then I shall tell you this, whither you will go.' Ganaka Vaideha said: 'Tell it, Sir.'