Skandha 10, Adhyāya 84

श्रुत्वा पृथा सुबलपुत्र्यथ याज्ञसेनी माधव्यथ क्षितिपपत्न्य उत स्वगोप्यः ।कृष्णेऽखिलात्मनि हरौ प्रणयानुबन्धं सर्वा विसिस्म्युरलमश्रुकलाकुलाक्ष्यः॥ 1 ॥

śrutvā pṛthā subalaputryatha yājñasenī mādhavyatha kṣitipapatnya uta svagopyaḥ | kṛṣṇe'khilātmani harau praṇayānubandhaṃ sarvā visismyuralamaśrukalākulākṣyaḥ

आययुर्मुनयस्तत्र कृष्णरामदिदृक्षया॥ 2 ॥

āyayurmunayastatra kṛṣṇarāmadidṛkṣayā

द्वैपायनो नारदश्च च्यवनो देवलोऽसितः ।विश्वामित्रः शतानन्दो भरद्वाजोऽथ गौतमः॥ 3 ॥

dvaipāyano nāradaśca cyavano devalo'sitaḥ | viśvāmitraḥ śatānando bharadvājo'tha gautamaḥ

रामः सशिष्यो भगवान् वसिष्ठो गालवो भृगुः ।पुलस्त्यः कश्यपोऽत्रिश्च मार्कण्डेयो बृहस्पतिः॥ 4 ॥

rāmaḥ saśiṣyo bhagavān vasiṣṭho gālavo bhṛguḥ | pulastyaḥ kaśyapo'triśca mārkaṇḍeyo bṛhaspatiḥ

द्वितस्त्रितश्चैकतश्च ब्रह्मपुत्रास्तथाङ्गिराः ।अगस्त्यो याज्ञवल्क्यश्च वामदेवादयोऽपरे॥ 5 ॥

dvitastritaścaikataśca brahmaputrāstathāṅgirāḥ | agastyo yājñavalkyaśca vāmadevādayo'pare

तान् दृष्ट्वा सहसोत्थाय प्रागासीना नृपादयः ।पाण्डवाः कृष्णरामौ च प्रणेमुर्विश्ववन्दितान्॥ 6 ॥

tān dṛṣṭvā sahasotthāya prāgāsīnā nṛpādayaḥ | pāṇḍavāḥ kṛṣṇarāmau ca praṇemurviśvavanditān

तानानर्चुर्यथा सर्वे सहरामोऽच्युतोऽर्चयत् ।स्वागतासनपाद्यार्घ्यमाल्यधूपानुलेपनैः॥ 7 ॥

tānānarcuryathā sarve saharāmo'cyuto'rcayat | svāgatāsanapādyārghyamālyadhūpānulepanaiḥ

उवाच सुखमासीनान् भगवान् धर्मगुप्तनुः ।सदसस्तस्य महतो यतवाचोऽनुशृण्वतः॥ 8 ॥

uvāca sukhamāsīnān bhagavān dharmaguptanuḥ | sadasastasya mahato yatavāco'nuśṛṇvataḥ

अहो वयं जन्मभृतो लब्धं कार्त्स्न्येन तत्फलम् ।देवानामपि दुष्प्रापं यद्योगेश्वरदर्शनम्॥ 9 ॥

aho vayaṃ janmabhṛto labdhaṃ kārtsnyena tatphalam | devānāmapi duṣprāpaṃ yadyogeśvaradarśanam

किं स्वल्पतपसां नॄणामर्चायां देवचक्षुषाम् ।दर्शनस्पर्शनप्रश्नप्रह्वपादार्चनादिकम्॥ 10 ॥

kiṃ svalpatapasāṃ nṝṇāmarcāyāṃ devacakṣuṣām | darśanasparśanapraśnaprahvapādārcanādikam

न ह्यम्मयानि तीर्थानि न देवा मृच्छिलामयाः ।ते पुनन्त्युरुकालेन दर्शनादेव साधवः॥ 11 ॥

na hyammayāni tīrthāni na devā mṛcchilāmayāḥ | te punantyurukālena darśanādeva sādhavaḥ

नाग्निर्न सूर्यो न च चन्द्रतारका न भूर्जलं खं श्वसनोऽथ वाङ्मनः ।उपासिता भेदकृतो हरन्त्यघं विपश्चितो घ्नन्ति मुहूर्तसेवया॥ 12 ॥

nāgnirna sūryo na ca candratārakā na bhūrjalaṃ khaṃ śvasano'tha vāṅmanaḥ | upāsitā bhedakṛto harantyaghaṃ vipaścito ghnanti muhūrtasevayā

यस्यात्मबुद्धिः कुणपे त्रिधातुके स्वधीः कलत्रादिषु भौम इज्यधीः ।यत्तीर्थबुद्धिः सलिले न कर्हिचि- ज्जनेष्वभिज्ञेषु स एव गोखरः॥ 13 ॥

yasyātmabuddhiḥ kuṇape tridhātuke svadhīḥ kalatrādiṣu bhauma ijyadhīḥ | yattīrthabuddhiḥ salile na karhici- jjaneṣvabhijñeṣu sa eva gokharaḥ

निशम्येत्थं भगवतः कृष्णस्याकुण्ठमेधसः ।वचो दुरन्वयं विप्रास्तूष्णीमासन् भ्रमद्धियः॥ 14 ॥

niśamyetthaṃ bhagavataḥ kṛṣṇasyākuṇṭhamedhasaḥ | vaco duranvayaṃ viprāstūṣṇīmāsan bhramaddhiyaḥ

चिरं विमृश्य मुनय ईश्वरस्येशितव्यताम् ।जनसङ्ग्रह इत्यूचुः स्मयन्तस्तं जगद्गुरुम्॥ 15 ॥

ciraṃ vimṛśya munaya īśvarasyeśitavyatām | janasaṅgraha ityūcuḥ smayantastaṃ jagadgurum

यन्मायया तत्त्वविदुत्तमा वयं विमोहिता विश्वसृजामधीश्वराः ।यदीशितव्यायति गूढ ईहया अहो विचित्रं भगवद्विचेष्टितम्॥ 16 ॥

yanmāyayā tattvaviduttamā vayaṃ vimohitā viśvasṛjāmadhīśvarāḥ | yadīśitavyāyati gūḍha īhayā aho vicitraṃ bhagavadviceṣṭitam

अनीह एतद्बहुधैक आत्मना सृजत्यवत्यत्ति न बध्यते यथा ।भौमैर्हि भूमिर्बहुनामरूपिणी अहो विभूम्नश्चरितं विडम्बनम्॥ 17 ॥

anīha etadbahudhaika ātmanā sṛjatyavatyatti na badhyate yathā | bhaumairhi bhūmirbahunāmarūpiṇī aho vibhūmnaścaritaṃ viḍambanam

अथापि काले स्वजनाभिगुप्तये बिभर्षि सत्त्वं खलनिग्रहाय च ।स्वलीलया वेदपथं सनातनं वर्णाश्रमात्मा पुरुषः परो भवान्॥ 18 ॥

athāpi kāle svajanābhiguptaye bibharṣi sattvaṃ khalanigrahāya ca | svalīlayā vedapathaṃ sanātanaṃ varṇāśramātmā puruṣaḥ paro bhavān

ब्रह्म ते हृदयं शुक्लं तपःस्वाध्यायसंयमैः ।यत्रोपलब्धं सद्व्यक्तमव्यक्तं च ततः परम्॥ 19 ॥

brahma te hṛdayaṃ śuklaṃ tapaḥsvādhyāyasaṃyamaiḥ | yatropalabdhaṃ sadvyaktamavyaktaṃ ca tataḥ param

तस्माद्ब्रह्मकुलं ब्रह्मन् शास्त्रयोनेस्त्वमात्मनः ।सभाजयसि सद्धाम तद्ब्रह्मण्याग्रणीर्भवान्॥ 20 ॥

tasmādbrahmakulaṃ brahman śāstrayonestvamātmanaḥ | sabhājayasi saddhāma tadbrahmaṇyāgraṇīrbhavān

अद्य नो जन्मसाफल्यं विद्यायास्तपसो दृशः ।त्वया सङ्गम्य सद्गत्या यदन्तः श्रेयसां परः॥ 21 ॥

adya no janmasāphalyaṃ vidyāyāstapaso dṛśaḥ | tvayā saṅgamya sadgatyā yadantaḥ śreyasāṃ paraḥ

नमस्तस्मै भगवते कृष्णायाकुण्ठमेधसे ।स्वयोगमाययाच्छन्नमहिम्ने परमात्मने॥ 22 ॥

namastasmai bhagavate kṛṣṇāyākuṇṭhamedhase | svayogamāyayācchannamahimne paramātmane

न यं विदन्त्यमी भूपा एकारामाश्च वृष्णयः ।मायाजवनिकाच्छन्नमात्मानं कालमीश्वरम्॥ 23 ॥

na yaṃ vidantyamī bhūpā ekārāmāśca vṛṣṇayaḥ | māyājavanikācchannamātmānaṃ kālamīśvaram

यथा शयानः पुरुष आत्मानं गुणतत्त्वदृक् ।नाममात्रेन्द्रियाभातं न वेद रहितं परम्॥ 24 ॥

yathā śayānaḥ puruṣa ātmānaṃ guṇatattvadṛk | nāmamātrendriyābhātaṃ na veda rahitaṃ param

एवं त्वा नाममात्रेषु विषयेष्विन्द्रियेहया ।मायया विभ्रमच्चित्तो न वेद स्मृत्युपप्लवात्॥ 25 ॥

evaṃ tvā nāmamātreṣu viṣayeṣvindriyehayā | māyayā vibhramaccitto na veda smṛtyupaplavāt

तस्याद्य ते ददृशिमाङ्घ्रिमघौघमर्ष- तीर्थास्पदं हृदि कृतं सुविपक्वयोगैः ।उत्सिक्तभक्त्युपहताशयजीवकोशा आपुर्भवद्गतिमथोऽनुगृहाण भक्तान्॥ 26 ॥

tasyādya te dadṛśimāṅghrimaghaughamarṣa- tīrthāspadaṃ hṛdi kṛtaṃ suvipakvayogaiḥ | utsiktabhaktyupahatāśayajīvakośā āpurbhavadgatimatho'nugṛhāṇa bhaktān

इत्यनुज्ञाप्य दाशार्हं धृतराष्ट्रं युधिष्ठिरम् ।राजर्षे स्वाश्रमान् गन्तुं मुनयो दधिरे मनः॥ 27 ॥

ityanujñāpya dāśārhaṃ dhṛtarāṣṭraṃ yudhiṣṭhiram | rājarṣe svāśramān gantuṃ munayo dadhire manaḥ

तद्वीक्ष्य तानुपव्रज्य वसुदेवो महायशाः ।प्रणम्य चोपसङ्गृह्य बभाषेदं सुयन्त्रितः॥ 28 ॥

tadvīkṣya tānupavrajya vasudevo mahāyaśāḥ | praṇamya copasaṅgṛhya babhāṣedaṃ suyantritaḥ

नमो वः सर्वदेवेभ्य ऋषयः श्रोतुमर्हथ ।कर्मणा कर्मनिर्हारो यथा स्यान्नस्तदुच्यताम्॥ 29 ॥

namo vaḥ sarvadevebhya ṛṣayaḥ śrotumarhatha | karmaṇā karmanirhāro yathā syānnastaducyatām

नाति चित्रमिदं विप्रा वसुदेवो बुभुत्सया ।कृष्णं मत्वार्भकं यन्नः पृच्छति श्रेय आत्मनः॥ 30 ॥

nāti citramidaṃ viprā vasudevo bubhutsayā | kṛṣṇaṃ matvārbhakaṃ yannaḥ pṛcchati śreya ātmanaḥ

सन्निकर्षो हि मर्त्यानामनादरणकारणम् ।गाङ्गं हित्वा यथान्याम्भस्तत्रत्यो याति शुद्धये॥ 31 ॥

sannikarṣo hi martyānāmanādaraṇakāraṇam | gāṅgaṃ hitvā yathānyāmbhastatratyo yāti śuddhaye

यस्यानुभूतिः कालेन लयोत्पत्त्यादिनास्य वै ।स्वतोऽन्यस्माच्च गुणतो न कुतश्चन रिष्यति॥ 32 ॥

yasyānubhūtiḥ kālena layotpattyādināsya vai | svato'nyasmācca guṇato na kutaścana riṣyati

तं क्लेशकर्मपरिपाकगुणप्रवाहै- रव्याहतानुभवमीश्वरमद्वितीयम् ।प्राणादिभिः स्वविभवैरुपगूढमन्यो मन्येत सूर्यमिव मेघहिमोपरागैः॥ 33 ॥

taṃ kleśakarmaparipākaguṇapravāhai- ravyāhatānubhavamīśvaramadvitīyam | prāṇādibhiḥ svavibhavairupagūḍhamanyo manyeta sūryamiva meghahimoparāgaiḥ

अथोचुर्मुनयो राजन्नाभाष्यानकदुन्दभिम् ।सर्वेषां शृण्वतां राज्ञां तथैवाच्युतरामयोः॥ 34 ॥

athocurmunayo rājannābhāṣyānakadundabhim | sarveṣāṃ śṛṇvatāṃ rājñāṃ tathaivācyutarāmayoḥ

कर्मणा कर्मनिर्हार एष साधु निरूपितः ।यच्छ्रद्धया यजेद्विष्णुं सर्वयज्ञेश्वरं मखैः॥ 35 ॥

karmaṇā karmanirhāra eṣa sādhu nirūpitaḥ | yacchraddhayā yajedviṣṇuṃ sarvayajñeśvaraṃ makhaiḥ

चित्तस्योपशमोऽयं वै कविभिः शास्त्रचक्षुषा ।दर्शितः सुगमो योगो धर्मश्चात्ममुदावहः॥ 36 ॥

cittasyopaśamo'yaṃ vai kavibhiḥ śāstracakṣuṣā | darśitaḥ sugamo yogo dharmaścātmamudāvahaḥ

अयं स्वस्त्ययनः पन्था द्विजातेर्गृहमेधिनः ।यच्छ्रद्धयाऽऽप्तवित्तेन शुक्लेनेज्येत पूरुषः॥ 37 ॥

ayaṃ svastyayanaḥ panthā dvijātergṛhamedhinaḥ | yacchraddhayā''ptavittena śuklenejyeta pūruṣaḥ

वित्तैषणां यज्ञदानैर्गृहैर्दारसुतैषणाम् ।आत्मलोकैषणां देव कालेन विसृजेद्बुधः ।ग्रामे त्यक्तैषणाः सर्वे ययुर्धीरास्तपोवनम्॥ 38 ॥

vittaiṣaṇāṃ yajñadānairgṛhairdārasutaiṣaṇām | ātmalokaiṣaṇāṃ deva kālena visṛjedbudhaḥ | grāme tyaktaiṣaṇāḥ sarve yayurdhīrāstapovanam

ऋणैस्त्रिभिर्द्विजो जातो देवर्षिपितॄणां प्रभो ।यज्ञाध्ययनपुत्रैस्तान्यनिस्तीर्य त्यजन् पतेत्॥ 39 ॥

ṛṇaistribhirdvijo jāto devarṣipitṝṇāṃ prabho | yajñādhyayanaputraistānyanistīrya tyajan patet

त्वं त्वद्य मुक्तो द्वाभ्यां वै ऋषिपित्रोर्महामते ।यज्ञैर्देवर्णमुन्मुच्य निरृणोऽशरणो भव॥ 40 ॥

tvaṃ tvadya mukto dvābhyāṃ vai ṛṣipitrormahāmate | yajñairdevarṇamunmucya nirṛṇo'śaraṇo bhava

वसुदेव भवान्नूनं भक्त्या परमया हरिम् ।जगतामीश्वरं प्रार्चः स यद्वां पुत्रतां गतः॥ 41 ॥

vasudeva bhavānnūnaṃ bhaktyā paramayā harim | jagatāmīśvaraṃ prārcaḥ sa yadvāṃ putratāṃ gataḥ

तान् ऋषीन् ऋत्विजो वव्रे मूर्ध्नाऽऽनम्य प्रसाद्य च॥ 42 ॥

tān ṛṣīn ṛtvijo vavre mūrdhnā''namya prasādya ca

त एनमृषयो राजन् वृता धर्मेण धार्मिकम् ।तस्मिन्नयाजयन् क्षेत्रे मखैरुत्तमकल्पकैः॥ 43 ॥

ta enamṛṣayo rājan vṛtā dharmeṇa dhārmikam | tasminnayājayan kṣetre makhairuttamakalpakaiḥ

तद्दीक्षायां प्रवृत्तायां वृष्णयः पुष्करस्रजः ।स्नाताः सुवाससो राजन् राजानः सुष्ठ्वलङ्कृताः॥ 44 ॥

taddīkṣāyāṃ pravṛttāyāṃ vṛṣṇayaḥ puṣkarasrajaḥ | snātāḥ suvāsaso rājan rājānaḥ suṣṭhvalaṅkṛtāḥ

तन्महिष्यश्च मुदिता निष्ककण्ठ्यः सुवाससः ।दीक्षाशालामुपाजग्मुरालिप्ता वस्तुपाणयः॥ 45 ॥

tanmahiṣyaśca muditā niṣkakaṇṭhyaḥ suvāsasaḥ | dīkṣāśālāmupājagmurāliptā vastupāṇayaḥ

नेदुर्मृदङ्गपटहशङ्खभेर्यानकादयः ।ननृतुर्नटनर्तक्यस्तुष्टुवुः सूतमागधाः ।जगुः सुकण्ठ्यो गन्धर्व्यः सङ्गीतं सहभर्तृकाः॥ 46 ॥

nedurmṛdaṅgapaṭahaśaṅkhabheryānakādayaḥ | nanṛturnaṭanartakyastuṣṭuvuḥ sūtamāgadhāḥ | jaguḥ sukaṇṭhyo gandharvyaḥ saṅgītaṃ sahabhartṛkāḥ

तमभ्यषिञ्चन् विधिवदक्तमभ्यक्तमृत्विजः ।पत्नीभिरष्टादशभिः सोमराजमिवोडुभिः॥ 47 ॥

tamabhyaṣiñcan vidhivadaktamabhyaktamṛtvijaḥ | patnībhiraṣṭādaśabhiḥ somarājamivoḍubhiḥ

ताभिर्दुकूलवलयैर्हारनूपुरकुण्डलैः ।स्वलङ्कृताभिर्विबभौ दीक्षितोऽजिनसंवृतः॥ 48 ॥

tābhirdukūlavalayairhāranūpurakuṇḍalaiḥ | svalaṅkṛtābhirvibabhau dīkṣito'jinasaṃvṛtaḥ

तस्यर्त्विजो महाराज रत्नकौशेयवाससः ।ससदस्या विरेजुस्ते यथा वृत्रहणोऽध्वरे॥ 49 ॥

tasyartvijo mahārāja ratnakauśeyavāsasaḥ | sasadasyā virejuste yathā vṛtrahaṇo'dhvare

तदा रामश्च कृष्णश्च स्वैः स्वैर्बन्धुभिरन्वितौ ।रेजतुः स्वसुतैर्दारैर्जीवेशौ स्वविभूतिभिः॥ 50 ॥

tadā rāmaśca kṛṣṇaśca svaiḥ svairbandhubhiranvitau | rejatuḥ svasutairdārairjīveśau svavibhūtibhiḥ

ईजेऽनुयज्ञं विधिना अग्निहोत्रादिलक्षणैः ।प्राकृतैर्वैकृतैर्यज्ञैर्द्रव्यज्ञानक्रियेश्वरम्॥ 51 ॥

īje'nuyajñaṃ vidhinā agnihotrādilakṣaṇaiḥ | prākṛtairvaikṛtairyajñairdravyajñānakriyeśvaram

अथर्त्विग्भ्योऽददात्काले यथाम्नातं स दक्षिणाः ।स्वलङ्कृतेभ्योऽलङ्कृत्य गोभूकन्या महाधनाः॥ 52 ॥

athartvigbhyo'dadātkāle yathāmnātaṃ sa dakṣiṇāḥ | svalaṅkṛtebhyo'laṅkṛtya gobhūkanyā mahādhanāḥ

पत्नीसंयाजावभृथ्यैश्चरित्वा ते महर्षयः ।सस्नू रामह्रदे विप्रा यजमानपुरःसराः॥ 53 ॥

patnīsaṃyājāvabhṛthyaiścaritvā te maharṣayaḥ | sasnū rāmahrade viprā yajamānapuraḥsarāḥ

स्नातोऽलङ्कारवासांसि वन्दिभ्योऽदात्तथा स्त्रियः ।ततः स्वलङ्कृतो वर्णानाश्वभ्योऽन्नेन पूजयत्॥ 54 ॥

snāto'laṅkāravāsāṃsi vandibhyo'dāttathā striyaḥ | tataḥ svalaṅkṛto varṇānāśvabhyo'nnena pūjayat

बन्धून् सदारान् ससुतान् पारिबर्हेण भूयसा ।विदर्भकोसलकुरून् काशिकेकयसृञ्जयान्॥ 55 ॥

bandhūn sadārān sasutān pāribarheṇa bhūyasā | vidarbhakosalakurūn kāśikekayasṛñjayān

सदस्यर्त्विक्सुरगणान् नृभूतपितृचारणान् ।श्रीनिकेतमनुज्ञाप्य शंसन्तः प्रययुः क्रतुम्॥ 56 ॥

sadasyartviksuragaṇān nṛbhūtapitṛcāraṇān | śrīniketamanujñāpya śaṃsantaḥ prayayuḥ kratum

धृतराष्ट्रोऽनुजः पार्था भीष्मो द्रोणः पृथा यमौ ।नारदो भगवान् व्यासः सुहृत्सम्बन्धिबान्धवाः॥ 57 ॥

dhṛtarāṣṭro'nujaḥ pārthā bhīṣmo droṇaḥ pṛthā yamau | nārado bhagavān vyāsaḥ suhṛtsambandhibāndhavāḥ

बन्धून् परिष्वज्य यदून् सौहृदात्क्लिन्नचेतसः ।ययुर्विरहकृच्छ्रेण स्वदेशांश्चापरे जनाः॥ 58 ॥

bandhūn pariṣvajya yadūn sauhṛdātklinnacetasaḥ | yayurvirahakṛcchreṇa svadeśāṃścāpare janāḥ

नन्दस्तु सह गोपालैर्बृहत्या पूजयार्चितः ।कृष्णरामोग्रसेनाद्यैर्न्यवात्सीद्बन्धुवत्सलः॥ 59 ॥

nandastu saha gopālairbṛhatyā pūjayārcitaḥ | kṛṣṇarāmograsenādyairnyavātsīdbandhuvatsalaḥ

वसुदेवोऽञ्जसोत्तीर्य मनोरथमहार्णवम् ।सुहृद्वृतः प्रीतमना नन्दमाह करे स्पृशन्॥ 60 ॥

vasudevo'ñjasottīrya manorathamahārṇavam | suhṛdvṛtaḥ prītamanā nandamāha kare spṛśan

भ्रातरीशकृतः पाशो नृणां यः स्नेहसंज्ञितः ।तं दुस्त्यजमहं मन्ये शूराणामपि योगिनाम्॥ 61 ॥

bhrātarīśakṛtaḥ pāśo nṛṇāṃ yaḥ snehasaṃjñitaḥ | taṃ dustyajamahaṃ manye śūrāṇāmapi yoginām

अस्मास्वप्रतिकल्पेयं यत्कृताज्ञेषु सत्तमैः ।मैत्र्यर्पिताफला वापि न निवर्तेत कर्हिचित्॥ 62 ॥

asmāsvapratikalpeyaṃ yatkṛtājñeṣu sattamaiḥ | maitryarpitāphalā vāpi na nivarteta karhicit

प्रागकल्पाच्च कुशलं भ्रातर्वो नाचराम हि ।अधुना श्रीमदान्धाक्षा न पश्यामः पुरः सतः॥ 63 ॥

prāgakalpācca kuśalaṃ bhrātarvo nācarāma hi | adhunā śrīmadāndhākṣā na paśyāmaḥ puraḥ sataḥ

मा राज्यश्रीरभूत्पुंसः श्रेयस्कामस्य मानद ।स्वजनानुत बन्धून् वा न पश्यति ययान्धदृक्॥ 64 ॥

mā rājyaśrīrabhūtpuṃsaḥ śreyaskāmasya mānada | svajanānuta bandhūn vā na paśyati yayāndhadṛk

एवं सौहृदशैथिल्यचित्त आनकदुन्दुभिः ।रुरोद तत्कृतां मैत्रीं स्मरन्नश्रुविलोचनः॥ 65 ॥

evaṃ sauhṛdaśaithilyacitta ānakadundubhiḥ | ruroda tatkṛtāṃ maitrīṃ smarannaśruvilocanaḥ

नन्दस्तु सख्युः प्रियकृत्प्रेम्णा गोविन्दरामयोः ।अद्य श्व इति मासांस्त्रीन् यदुभिर्मानितोऽवसत्॥ 66 ॥

nandastu sakhyuḥ priyakṛtpremṇā govindarāmayoḥ | adya śva iti māsāṃstrīn yadubhirmānito'vasat

ततः कामैः पूर्यमाणः सव्रजः सहबान्धवः ।परार्ध्याभरणक्षौमनानानर्घ्यपरिच्छदैः॥ 67 ॥

tataḥ kāmaiḥ pūryamāṇaḥ savrajaḥ sahabāndhavaḥ | parārdhyābharaṇakṣaumanānānarghyaparicchadaiḥ

वसुदेवोग्रसेनाभ्यां कृष्णोद्धवबलादिभिः ।दत्तमादाय पारिबर्हं यापितो यदुभिर्ययौ॥ 68 ॥

vasudevograsenābhyāṃ kṛṣṇoddhavabalādibhiḥ | dattamādāya pāribarhaṃ yāpito yadubhiryayau

नन्दो गोपाश्च गोप्यश्च गोविन्दचरणाम्बुजे ।मनः क्षिप्तं पुनर्हर्तुमनीशा मथुरां ययुः॥ 69 ॥

nando gopāśca gopyaśca govindacaraṇāmbuje | manaḥ kṣiptaṃ punarhartumanīśā mathurāṃ yayuḥ

बन्धुषु प्रतियातेषु वृष्णयः कृष्णदेवताः ।वीक्ष्य प्रावृषमासन्नां ययुर्द्वारवतीं पुनः॥ 70 ॥

bandhuṣu pratiyāteṣu vṛṣṇayaḥ kṛṣṇadevatāḥ | vīkṣya prāvṛṣamāsannāṃ yayurdvāravatīṃ punaḥ

जनेभ्यः कथयाञ्चक्रुर्यदुदेवमहोत्सवम् ।यदासीत्तीर्थयात्रायां सुहृत्सन्दर्शनादिकम्॥ 71 ॥

janebhyaḥ kathayāñcakruryadudevamahotsavam | yadāsīttīrthayātrāyāṃ suhṛtsandarśanādikam

संहितायां दशमस्कन्धे उत्तरार्धे तीर्थयात्रा- नुवर्णनं नाम चतुरशीतितमोऽध्यायः॥ 84 ॥

saṃhitāyāṃ daśamaskandhe uttarārdhe tīrthayātrā- nuvarṇanaṃ nāma caturaśītitamo'dhyāyaḥ