Skandha 10, Adhyāya 31

जयति तेऽधिकं जन्मना व्रजः श्रयत इन्दिरा शश्वदत्र हि ।दयित दृश्यतां दिक्षु तावका- स्त्वयि धृतासवस्त्वां विचिन्वते॥ 1 ॥

jayati te'dhikaṃ janmanā vrajaḥ śrayata indirā śaśvadatra hi | dayita dṛśyatāṃ dikṣu tāvakā- stvayi dhṛtāsavastvāṃ vicinvate

शरदुदाशये साधुजातस- त्सरसिजोदर श्रीमुषा दृशा ।सुरतनाथ तेऽशुल्कदासिका वरद निघ्नतो नेह किं वधः॥ 2 ॥

śaradudāśaye sādhujātasa- tsarasijodara śrīmuṣā dṛśā | suratanātha te'śulkadāsikā varada nighnato neha kiṃ vadhaḥ

विषजलाप्ययाद्व्यालराक्षसा- द्वर्षमारुताद्वैद्युतानलात् ।वृषमयात्मजाद्विश्वतोभया- दृषभ ते वयं रक्षिता मुहुः॥ 3 ॥

viṣajalāpyayādvyālarākṣasā- dvarṣamārutādvaidyutānalāt | vṛṣamayātmajādviśvatobhayā- dṛṣabha te vayaṃ rakṣitā muhuḥ

न खलु गोपिकानन्दनो भवा- नखिलदेहिनामन्तरात्मदृक् ।विखनसार्थितो विश्वगुप्तये सख उदेयिवान् सात्वतां कुले॥ 4 ॥

na khalu gopikānandano bhavā- nakhiladehināmantarātmadṛk | vikhanasārthito viśvaguptaye sakha udeyivān sātvatāṃ kule

विरचिताभयं वृष्णिधुर्य ते चरणमीयुषां संसृतेर्भयात् ।करसरोरुहं कान्त कामदं शिरसि धेहि नः श्रीकरग्रहम्॥ 5 ॥

viracitābhayaṃ vṛṣṇidhurya te caraṇamīyuṣāṃ saṃsṛterbhayāt | karasaroruhaṃ kānta kāmadaṃ śirasi dhehi naḥ śrīkaragraham

व्रजजनार्तिहन् वीरयोषितां निजजनस्मयध्वंसनस्मित ।भज सखे भवत्किङ्करीः स्म नो जलरुहाननं चारु दर्शय॥ 6 ॥

vrajajanārtihan vīrayoṣitāṃ nijajanasmayadhvaṃsanasmita | bhaja sakhe bhavatkiṅkarīḥ sma no jalaruhānanaṃ cāru darśaya

प्रणतदेहिनां पापकर्शनं तृणचरानुगं श्रीनिकेतनम् ।फणिफणार्पितं ते पदाम्बुजं कृणु कुचेषु नः कृन्धि हृच्छयम्॥ 7 ॥

praṇatadehināṃ pāpakarśanaṃ tṛṇacarānugaṃ śrīniketanam | phaṇiphaṇārpitaṃ te padāmbujaṃ kṛṇu kuceṣu naḥ kṛndhi hṛcchayam

मधुरया गिरा वल्गुवाक्यया बुधमनोज्ञया पुष्करेक्षण ।विधिकरीरिमा वीर मुह्यती- रधरसीधुनाऽऽप्याययस्व नः॥ 8 ॥

madhurayā girā valguvākyayā budhamanojñayā puṣkarekṣaṇa | vidhikarīrimā vīra muhyatī- radharasīdhunā''pyāyayasva naḥ

तव कथामृतं तप्तजीवनं कविभिरीडितं कल्मषापहम् ।श्रवणमङ्गलं श्रीमदाततं भुविगृणन्ति ते भूरिदा जनाः॥ 9 ॥

tava kathāmṛtaṃ taptajīvanaṃ kavibhirīḍitaṃ kalmaṣāpaham | śravaṇamaṅgalaṃ śrīmadātataṃ bhuvigṛṇanti te bhūridā janāḥ

प्रहसितं प्रियप्रेमवीक्षणं विहरणं च ते ध्यानमङ्गलम् ।रहसि संविदो या हृदिस्पृशः कुहक नो मनः क्षोभयन्ति हि॥ 10 ॥

prahasitaṃ priyapremavīkṣaṇaṃ viharaṇaṃ ca te dhyānamaṅgalam | rahasi saṃvido yā hṛdispṛśaḥ kuhaka no manaḥ kṣobhayanti hi

चलसि यद्व्रजाच्चारयन् पशून् नलिनसुन्दरं नाथ ते पदम् ।शिलतृणाङ्कुरैः सीदतीति नः कलिलतां मनः कान्त गच्छति॥ 11 ॥

calasi yadvrajāccārayan paśūn nalinasundaraṃ nātha te padam | śilatṛṇāṅkuraiḥ sīdatīti naḥ kalilatāṃ manaḥ kānta gacchati

दिनपरिक्षये नीलकुन्तलै- र्वनरुहाननं बिभ्रदावृतम् ।घनरजस्वलं दर्शयन् मुहु- र्मनसि नः स्मरं वीर यच्छसि॥ 12 ॥

dinaparikṣaye nīlakuntalai- rvanaruhānanaṃ bibhradāvṛtam | ghanarajasvalaṃ darśayan muhu- rmanasi naḥ smaraṃ vīra yacchasi

प्रणतकामदं पद्मजार्चितं धरणिमण्डनं ध्येयमापदि ।चरणपङ्कजं शन्तमं च ते रमण नः स्तनेष्वर्पयाधिहन्॥ 13 ॥

praṇatakāmadaṃ padmajārcitaṃ dharaṇimaṇḍanaṃ dhyeyamāpadi | caraṇapaṅkajaṃ śantamaṃ ca te ramaṇa naḥ staneṣvarpayādhihan

सुरतवर्धनं शोकनाशनं स्वरितवेणुना सुष्ठु चुम्बितम् ।इतरराग-विस्मारणं नृणां वितर वीर नस्तेऽधरामृतम्॥ 14 ॥

suratavardhanaṃ śokanāśanaṃ svaritaveṇunā suṣṭhu cumbitam | itararāga-vismāraṇaṃ nṛṇāṃ vitara vīra naste'dharāmṛtam

अटति यद्भवानह्नि काननं त्रुटिर्युगायते त्वामपश्यताम् ।कुटिलकुन्तलं श्रीमुखं च ते जड उदीक्षतां पक्ष्मकृद्दृशाम्॥ 15 ॥

aṭati yadbhavānahni kānanaṃ truṭiryugāyate tvāmapaśyatām | kuṭilakuntalaṃ śrīmukhaṃ ca te jaḍa udīkṣatāṃ pakṣmakṛddṛśām

पतिसुतान्वयभ्रातृबान्धवा- नतिविलङ्घ्य तेऽन्त्यच्युतागताः ।गतिविदस्तवोद्गीतमोहिताः कितव योषितः कस्त्यजेन्निशि॥ 16 ॥

patisutānvayabhrātṛbāndhavā- nativilaṅghya te'ntyacyutāgatāḥ | gatividastavodgītamohitāḥ kitava yoṣitaḥ kastyajenniśi

रहसि संविदं हृच्छयोदयं प्रहसिताननं प्रेमवीक्षणम् ।बृहदुरः श्रियो वीक्ष्य धाम ते मुहुरति स्पृहा मुह्यते मनः॥ 17 ॥

rahasi saṃvidaṃ hṛcchayodayaṃ prahasitānanaṃ premavīkṣaṇam | bṛhaduraḥ śriyo vīkṣya dhāma te muhurati spṛhā muhyate manaḥ

व्रजवनौकसां व्यक्तिरङ्ग ते वृजिनहन्त्र्यलं विश्वमङ्गलम् ।त्यज मनाक् च नस्त्वत्स्पृहात्मनां स्वजनहृद्रुजां यन्निषूदनम्॥ 18 ॥

vrajavanaukasāṃ vyaktiraṅga te vṛjinahantryalaṃ viśvamaṅgalam | tyaja manāk ca nastvatspṛhātmanāṃ svajanahṛdrujāṃ yanniṣūdanam

यत्ते सुजात चरणाम्बुरुहं स्तनेषु भीताः शनैः प्रिय दधीमहि कर्कशेषु ।तेनाटवीमटसि तद्व्यथते न किंस्वित् कूर्पादिभिर्भ्रमति धीर्भवदायुषां नः॥ 19 ॥

yatte sujāta caraṇāmburuhaṃ staneṣu bhītāḥ śanaiḥ priya dadhīmahi karkaśeṣu | tenāṭavīmaṭasi tadvyathate na kiṃsvit kūrpādibhirbhramati dhīrbhavadāyuṣāṃ naḥ

दशमस्कन्धे पूर्वार्धे रासक्रीडायां गोपिकागीतं नामैकत्रिंशोऽध्यायः॥ 31 ॥

daśamaskandhe pūrvārdhe rāsakrīḍāyāṃ gopikāgītaṃ nāmaikatriṃśo'dhyāyaḥ